پیامبر اسلام (ص) می فرماید
۞ «بهترین امور، حد وسط و میانه و حالت اعتدال آنها است و باید دوست داشتنی ترین امور در نزد تو، حد وسط و معتدل آنها در حق باشد» (مستدرک الوسائل، ج ۸: ۲۵۵) ۞
Sunday, 19 May , 2019
امروز : یکشنبه, ۲۹ اردیبهشت , ۱۳۹۸ - 15 رمضان 1440
شناسه خبر : 5005
  پرینتخانه » آخرین اخبار, اخبار سرخط تاریخ انتشار : ۰۴ آبان ۱۳۹۵ - ۱۰:۲۰ | ارسال توسط :

نجفی یا مجلسیان؟ گزینه نهایی وزارت آموزش و پرورش کدامیک خواهد بود؟

نجفی یا مجلسیان ؟ کدام یک به وزارت آموزش و پرورش خواهند رفت؟     گروه سیاسی همزمان با انتشار اخبار تغییرات در راس سه وزارتخانه مهم و تصمیم رییس جمهوری بر ترمیم کابینه، گمانه زنی هایی درباره جایگزینی آنها در محافل و مجالس سیاسی در دنیای حقیقی و مجازی آغاز شده است. هر چند […]

نجفی یا مجلسیان؟ گزینه نهایی وزارت آموزش و پرورش کدامیک خواهد بود؟
  1. نجفی یا مجلسیان ؟ کدام یک به وزارت آموزش و پرورش خواهند رفت؟

     

     

    گروه سیاسی

    همزمان با انتشار اخبار تغییرات در راس سه وزارتخانه مهم و تصمیم رییس جمهوری بر ترمیم کابینه، گمانه زنی هایی درباره جایگزینی آنها در محافل و مجالس سیاسی در دنیای حقیقی و مجازی آغاز شده است. هر چند برخی از صاحب نظران سیاسی تصمیم ترمیم کابینه را نوشداروی بعد از مرگ سهراب ارزیابی می کنند و می گویند دیگر برای به دست آوردن دل مردم و آن بخش از هواداران دولت یازدهم که ناامید شده اند دیر شده است؛ اما برخی نیز با استناد به این ضرب المثل که جلوی ضرر را هر وقت بگیری منفعت است، آن را تلاشی برای جبران ناکامی های دولت در این سه وزارتخانه مهم می دانند و به ترغیب و  تحسین دولت پرداخته و می گویند با این اقدام؛ دولت می تواند بخشی از محبوبیت از دست رفته خویش را در آستانه انتخابات دوازدهم بازستاند.
    به اصطلاح سینماگرها، با یک فلاش بک به عقب باز می گردیم. به سال ۹۲، به بهارستان. در هیاهوی مجلس و در هوای داغ تابستان در گرماگرم مردادماه، بحث ها بر سر  رای اعتماد به کابینه حسن روحانی، هفتمین رییس جمهور ایران؛ داغ داغ است…
    اولین وزارتخانه ای که در لیست مجلس و در نوبت رای اعتماد قرار می گیرد، به ترتیب حروف الفبا ، وزارتخانه عریض و طویل آموزش و پرورش است. همه می دانند که حساسیت ها بر روی این وزارتخانه چقدر بالاست و خصوصا شخص روحانی که یک سیاستمدار کهنه کار است و ۱۲ سال دبیری شورای امنیت از او فردی محتاط و دقیق و آگاه به زمان ساخته است. اما او برخلاف آنچه که همه می پنداشتند، فردی را برای این وزارتخانه معرفی می کند که از دیدگاه برخی به ویژه مجلس اصولگرای نهم، یک سیاستمدار پرحاشیه است و اساسا رای آوری یک فرد پرحاشیه از یک مجلس پرحاشیه امری ست ناشدنی. انتخابی که تندروهای اصولگرا آن را به نوعی خودزنی سیاسی برای رییس جمهور منتخب، به حساب آوردند و میانه روهای دو طرف آن را خطرناک دانسته و تندروهای اصلاح طلب آن را یک شروع طوفانی نامیدند…!
    به هر حال با هر تفسیر و تعبیری که بود، نجفی گزینه پیشنهادی روحانی برای تصدی وزارت خانه حساس آموزش و پرورش بود. ریاست بر وزارتخانه ای ۱۲ میلیونی !  با۱۱ میلیون دانش آموز و یک میلیون معلم.
    محمدعلی نجفی بعد از انقلاب و در سالهای دهه ۶۰ در تاریخ این مرز پر گهر بسیار درخشان ظاهر شد و  از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴ در دولت‌های دکتر باهنر، مهدوی کنی و میر حسین موسوی وزیر فرهنگ و آموزش عالی و از ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۶ در دولتهای میر حسین موسوی و اکبر هاشمی رفسنجانی، وزیر آموزش و پرورش ایران بود.
    در دولت اول سید محمد خاتمی، او، رئیس سازمان برنامه و بودجه بود. در ۱۳۸۶ به عضویت در سومین دوره شورای شهر تهران درآمد و در ۲۹ مرداد ۱۳۹۲ به دنبال انتصاب به عنوان معاونت رئیس جمهور از این سمت استعفا کرد. او در جریان تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) مشاور اقتصادی و برنامه ‌ریزی مهدی کروبی از نامزدهای معترض به نتایج انتخابات بود و نمایندگی مهدی کروبی در شورای نگهبان برای پیگیری مسائل مربوط به تقلب در انتخابات را برعهده داشت.
    این سیاستمدار اصلاح طلب از بنیان‌ گذاران حزب کارگزاران سازندگی بوده و عضویت هیئت علمی (بازنشسته) دانشکده ریاضی و علوم کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف و ریاست سابق سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری را در کارنامه کاری خود دارد.
    او در تمامی سالهای رفته از عمرش، مواضعی کاملا اصلاح طلبانه داشته و اساسا افکار و مواضع روشن و جسورانه و آشنایی اش با مقتضیات زمانه، در طول سالیان از او چهره ای محبوب و موجه در میان اصلاح طلبان ساخته بود. همزمان با سال ۸۸ و اتفاقات و التهابات آن، افراد خوشنامی چون او نیز در این میانه از برچسب ها و انگ های ضد انقلابی گری مصون نمانده بودند و از آنجا که او یک اصلاح طلب نشان دار بود، راه پر پیچ و خمی را برای اخذ رای اعتماد از مجلس اصولگرای نهم در پیش داشت!
    عقربه های ساعت را می چرخانیم و به جلو می بریم، آنقدر جلو که به ساعت رای اعتماد محمد علی نجفی در تابستان ۹۲ می رسیم.
    مخالفان و موافقان، یک به یک در پشت تریبون قرار می گیرند و هر یک به استناد دلایلی شفاهی یا مکتوب، وی را لایق یا نالایق برای تکیه بر پست وزارت می شمارند.
    ابتدا به رسم همیشه ی مجلس، مخالفان در جایگاه قرار می گیرند و هر یک، همچون کسیکه در دریایی بس مواج و طوفانی، به تخته پاره ای تمسک جسته باشد، به ذکر دلایل مطروحه خود پرداختند.
    یکی می گفت: او یک روز هم معلم نبوده و آن دیگری با اشاره به مخالفت وی در مورد نامگذاری میدانی در تهران با نام ۹ دی ، وی را برای تصدی این وزارت خانه مناسب نمی دانست!
    علیرضا زاکانی، نماینده اصولگرای مردم تهران که از اعضای جبهه پایداری نیز محسوب می شود، شمشیر را کاملا از رو بسته و کمربند مخالفتش را بر روی کمر محکم کرده و با انگشت گذاشتن بر روی اعتقادات دینی نجفی که امری ست غیر اخلاقی و غیر مستند، نوع نگاه وی به آموزش و پرورش را دلیل اصلی مخالفت خویش عنوان می کند.
    وی  از فرصت مخالفت خویش نهایت استفاده را کرد و آن را به تریبونی تمام عیار برای بیان افشاگری های خویش در مورد اتفاقات سال ۸۸ تبدیل کرده و طی سخنانی، سعی کرد تا محمد علی نجفی را طوری به وقایع آن سال گره بزند که هیچ نیرویی را یارای گره گشایی از آن نباشد.
    نوبت به موافقان رسید. یک نفر از آنها به اعتبار استفاده به رای هایی که از واژه فتنه در مجلس رای اعتماد وزرای انتخابی روحانی شده بود و در واقع مخالفان آن را از تریبون مخالفت با وزارت به تریبون اعلام برائت از فتنه و حواشی آن بدل کرده بودند، از فتنه جدیدی می گفت که قرار است مجلس را در برابر مردم قرار دهد.
    آنها به خیل عظیم پیامک هایی اشاره می کردند که نشان از موافقت شدیداللحن فرهنگیان با انتخاب نجفی به عنوان وزیر آموزش و پرورش داشت.
    یکی به عقبه ۲۷ سال خدمت صادقانه وی در رده های بالای مدیریتی کشور اشاره می کرد و آن دیگری به کسب عنوان خادم القرآنی در زمان صدارتش اشاره می کرد و تصویب قانون شوراهای آموزش و پرورش و دادن بخشی از وظایف به استانها را از شاهکارهای مدیریتی آقای نجفی به شمار می آورد.
    صندوق ذخیره فرهنگیان، خانه معلمان، درمانگاه مخصوص فرهنگیان، تاسیس شوراهای آموزش و پرورش، ۳ پژوهشکده، یک دانشگاه، یکصد مرکز آموزش فنی و حرفه ‌ای و .. از دیگر اقداماتی بود که موافقان بر روی آن تاکید می کردند.
    آنان، نجفی را همچون طبیبی حاذق می دانستند که می تواند اقتصاد بیمار این وزارتخانه را که دغدغه اصلی فرهنگیان است به درستی بررسی و درمان کند. آنها می گفتند: آموزش و پرورش نیاز به یک تحول و تغییر دارد و آقای نجفی هم در برنامه ‌هایش به اجرای سند بنیادین آموزش و پرورش اعتقاد دارد و عنوان کرده که نباید این کار عجولانه صورت گیرد بلکه باید با تدبیر همراه باشد و با تجربه ‌ای که دارد می ‌تواند این تحول را اجرا کند.
    بعد از تمام شدن صحبتهای موافقان و مخالفان، نوبت به محمدعلی نجفی رسید تا به جایگاه برود و ضمن اعلام برنامه هایش برای وزارتخانه ای که سالها تجربه تصدی بر آن را با خود به همراه داشت، به ابهامات و اتهامات وارده، از سوی مخالفان پاسخ گوید.
    نجفی به ذکر دلیل اصلی اش برای پذیرفتن این پیشنهاد از سوی روحانی پرداخت و با اشاره به اینکه علاقه زیادی نیز برای بازگشت به سمت های اجرایی ندارد، گفت: اصرار و بزرگواری فرهنگیان بود که مرا به پذیرفتن این مسئولیت مجاب کرد. تا به حال ۵۶۰ اس ام اس دریافت کردم که اکثر آنان ناشناس هستند و حدود ۷۰۰ میل برای من آمده است و برخی از آنها گفته ‌اند که ما ختم قرآن نذر کردیم تا شما رای بیاورید. این فرهنگی کسی است که من دست رد به سینه آن بزنم؟ من چنین کاری نخواهم کرد.نجفی گفت: اینکه شما از من می ‌پرسید رهبری را قبول دارید، زمانی که مقام معظم رهبری رئیس جمهور بودند و آقای موسوی نخست‌وزیر در سال ۶۷ به آموزش و پرورش آمدم. آقای مرتضی محمدخان که بعدا وزیر اقتصاد و دارایی شد،شاهد است که به من گفتند مقام معظم رهبری فرموده‌اند که امروز آقای موسوی به شما پیشنهادی می‌کند و شما آن را رد نکن و بعد بیا با من صحبت کن. در حالی که من رئیس دانشکده ریاضی دانشگاه صنعتی شریف بودم و شما می توانید از لحاظ اخلاقی و علمی از دانشجویان من بپرسید از لحاظ علمی و اخلاقی من چگونه بودم.
    وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش ادامه داد: به من گفتند شما با نامگذاری میدانی به نام ۹ دی مخالف بودید. این چه بحثی است؟ شما امنیت روانی تصمیم‌گیری را اینگونه به هم می‌ریزید. در ثانی اگر چنین مسئله‌ای مطرح می‌شود علت آن را هم بگویید. پیشنهاد آورده بودند که میدان آیت‌الله حق‌شناس به ۹ دی تغییر نام پیدا کند و من با آن مخالف بودم چرا که آیت‌الله حق‌شناس از مقامات و علمای این کشور بودند این همه میدان وجود دارد یکی را به همین نام بکنید. در قم هم تونل غدیر را به نام تونل ۹ دی نامگذاری کردند و با فشار علما بار دیگر مجبور شدند آن را به نام غدیر بازگردانند. آنجا علما نزدیک‌شان بود و اعتراض کردند در حالیکه اینجا این طور نبود.
    آن روز با همه فراز و نشیب هایش به پایان و روز موعود فرارسید. روزی که همه وزرای روحانی برای اخذ رای اعتماد به صف شده بودند و نمایندگان مجلس نیز برای دادن رای ! اما همانطور که در ابتدا هم بیان کرده بودیم ، گرفتن رای اعتماد از این مجلس برای نجفی کاملا ناممکن بود و از قدیم هم گفته اند که سالی که نکوست از بهارش پیداست و و از آنجا که طلیعه خوبی در آغاز برای محمد علی نجفی رقم نخورده بود و با توجه به آتش ابهامات و شبهه های فراوانی که مخالفان در دل مجلسیان شعله ور کرده بودند، محمدعلی نجفی از راهی شدن به ساختمان وزارت آموزش و پرورش در خیابان سپهبد قرنی بازماند.
    نام محمد علی نجفی تنها ۱۴۲ بار از صندوق آراء بیرون آمد و وی با ۱۳۳ رای مخالف و ۹ رای ممتنع و تنها با یک رای اختلاف به تصدی پست وزارت بر یکی از حساس ترین وزارتخانه های ایران نرسید!
    این در حالی بود که صادق محصولی وزیر پیشنهادی دولت دهم با نیم رای اضافه تر بر کرسی وزارت کار و رفاه و تامین اجتماعی تکیه زده بود…
    مجلس اصولگرای نهم بالاخره پس از فراز و نشیب های بسیار به علی اصغر فانی رضایت داد اما افسوس که فانی از ابتدا نتوانسته بود، رضایت بخش قابل توجهی از آموزش و پرورشی ها را بدست آورد و بخشی از بدنه اصیل آموزش و پرورش از دولت جدا شدند. همانها که با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید، امیدهایشان را برای به قدرت رسیدن فردی از جنس خودشان که بتواند مطالبات بحق شان را پیگیری کند، بسته بودند!
    در حالیکه انتخاب بجای نجفی برای این پست مهم که درخواست قشر اعظمی از فرهنگیان کشور بود، می توانست، آب سردی باشد بر آتش جانهای تشنه و خسته و بی تابشان…!
    حالا سه سال از آن ماجرا می گذرد و گویا ، روحانی بار دیگر می خواهد شانس خود را درباره نجفی این بار در مجلس دهم که تقریبا نیمی از کرسی های آن از دست افراطیون خارج شده است امتحان کند و چشم امید، به دست کسانی دارد که برخی هایشان با تابلوی اصلاح طلبی به مجلس رفته اند اما اصولگرایی هستند در لباس اصلاح طلبی! آنها که صبحانه صبح رای گیری شان را با اصلاح طلبان خوردند و شام پیروزی شان را با اصولگرایان صرف کردند و این همان اشتباه فاحشی ست که روحانی نباید دوباره مرتکب شود و نباید یک مهره مفید و چهره محبوب و شناخته شده دیگری از اصلاح طلبان را فدای آرمانگرایی های خویش کند! چرا که اگر این بار هم محمد علی نجفی موفق به اخذ رای اعتماد از مجلس نشود، نه تنها شاهد خدشه دار شدن اعتبار و شخصیت و جایگاهی که در طول این سالها برایش جنگیده است خواهد بود، بلکه اصلاحات به سوگ مرگ سیاسی یکی از مهره های تاثیر گذار خویش خواهد نشست.

|
کلید واژه ها
به اشتراک بگذارید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.