راه سوم: تیم ملی کاراته در حالی در بیست وسومین دوره مسابقات جهانی در اتریش با کسب سه مدال طلا، سه برنز در مجموع مردان و زنان تاریخ ساز شد و بر سکوی سوم جهان ایستاد که گیلانی ها متاسفانه نه تنها هیچ سهمی از مدال های رنگارنگ نداشتند بلکه  تنها نماینده گیلان در این دور از مسابقات خیلی زود از گردونه رقابت ها کنار رفت !!

این موفقیت زمانی بدست آمد که کاراته در المپیک ۲۰۲۰ حضور خواهد داشت و طرفداران این رشته در گیلان چشم امید به کسب مدالهای رنگارنگ دوخته اند تا شاید ناکامی بزرگ استان ورزش دوست گیلان در المپیک ریو، برای همیشه به دست فراموشی سپرده شود.

نگاهی به وعده های چندی پیش رهنما  مبنی بر کسب مدال در رشته کاراته در المپیک آتی و امیدواری ورزش دوستان بی شمار گیلانی در این خصوص، متاسفانه با نگاهی به حضور کمرنگ گیلانیها در تیم ملی و کادر فنی حاضر در اتریش و سهم کم گیلان در این موفقیت آنهم در رشته تخصصی مدیرکل ورزش و جوانان استان، حسابی رنگ می بازد.

چگونه می توان امید به کسب مدال در المپیک توکیو داشت آنهم وقتی که در مسابقات جهانی هیچ کاراته کاری از گیلان موفق به کسب مدال نمیشوند

پاسخ به این سوال چندان دشوار و به دور از ذهن نیست کافیست نگاهی به گذشته کرد

تافهمید آخرین افتخار آفرینی کاراته گیلان در آوردگاه جهانی بزرگسالان به ۱۰ سال قبل یعنی سال۲۰۰۶ توسط جاسم ویشگاهی بر می گردد.

واقعا چگونه است که پس از این مدت نه تنها مدالی جهانی نداشته ایم بلکه تنها موفق به کسب جایگاهی اندک در تیم ملی در مسابقات اتریش توانسته ایم بدست بیاوریم!

آیا المپیک ۲۰۲۰ هم همچون ۲۰۱۶ برای ورزش گیلان همراه با حسرت حضور ناکامی خواهد بود..؟

در پایان باید گفت برای اینکه در آوردگاه جهانی و المپیک حرفی برای گفتن و قامتی برای عرض اندام داشته باشیم می بایست دیوارهای امپراطوریمان را به وسعت جهان گسترش دهیم نه به وسعت استان….!