پیامبر اسلام (ص) می فرماید
۞ «بهترین امور، حد وسط و میانه و حالت اعتدال آنها است و باید دوست داشتنی ترین امور در نزد تو، حد وسط و معتدل آنها در حق باشد» (مستدرک الوسائل، ج ۸: ۲۵۵) ۞
Thursday, 14 November , 2019
امروز : پنج شنبه, ۲۳ آبان , ۱۳۹۸ - 17 ربيع أول 1441
شناسه خبر : 7356
  پرینتخانه » آخرین اخبار, اخبار سرخط تاریخ انتشار : ۲۱ آذر ۱۳۹۵ - ۲۱:۰۵ | ارسال توسط :

چرا فیلم ۴ سال پیش بازی استقلال و تراکتور الان پخش شد؟!

راه سوم: خطای رسانه ای یا دست های پشت پرده برای برهم زدن همبستگی ملی ایرانیان و دامن زدن به اختلافات قومیتی؟! محمد صلح جو ⚠️از همان شب بازی جمعه بین تراکتورسازی تبریز و استقلال تهران عده ای در فضای مجازی با بازنشر ویدئوها و خبرهای مربوط به سال ۹۱ دست به خبرسازی و دامن زدن […]

چرا فیلم ۴ سال پیش بازی استقلال و تراکتور الان پخش شد؟!

راه سوم: خطای رسانه ای یا دست های پشت پرده برای برهم زدن همبستگی ملی ایرانیان و دامن زدن به اختلافات قومیتی؟!

  • محمد صلح جو

⚠️از همان شب بازی جمعه بین تراکتورسازی تبریز و استقلال تهران عده ای در فضای مجازی با بازنشر ویدئوها و خبرهای مربوط به سال ۹۱ دست به خبرسازی و دامن زدن به مباحث اختلافات بین اقوام زده اند. در همان شب فیلمی از سوی یکی از مخاطبان دریافت کردیم که در آن عده ای از طرفداران تیم تراکتورسازی تبریز شعار”خلیج عربی” سر میدادند. با پیگیری صحت فیلم متوجه شدیم که آن فیلم در سایت یوتیوب در سال ۱۳۹۱ (۲۰۱۳) منتشر شده است. لینک فیلم در انتهای مطلب موجود است. ما فیلم و مطلبی که در باب آن بود را از کانال حذف کردیم و از فردای آن شب (یعنی از شنبه ۲۰ آذر) شاهد بودیم که بسیاری از سایت های خبری و ویدئویی همان فیلم را مجدادا منتشر کرده اند. حال شاهد هستیم که فیلم مصاحبه ای از علی دایی در نقد و واکنش به آن شعارها در حال چرخش در فضای مجازی در تلگرام و وب سایت های خبری است که آن فیلم هم مربوط به همان سال است. لینک فیلم صحبت های علی دایی نیز در انتها موجود است. (بعلاوه لینک یک فیلم دیگر که همین شعارها در یک بازی دیگر در سال ۲۰۱۱ سر داده شده است)
کار به جایی کشید که دیروز یکی از نمایندگان مجلس مصاحبه ای با یکی از سایت های خبری انجام داد بدون آنکه کسی از صحت تاریخ آن فیلم و مصاحبه علی دایی خبر داشته باشد. به نظر می رسد که در سالهای پیش چنین شعارهایی در این بازی ها سر داده شده بود و در بازی جمعه طرفداران هر دو تیم هیچ شعاری علیه یکدیگر و شعارهای قومیتی سر نداده اند ؛ دست کم فیلم های منشتر شده در سایت ها و شبکه های اجتماعی برای مسابقات قبل بوده است.

‼️سوالی که اینجا پیش می آید این است که آیا این صرفا یک خطای رسانه ای است یا عده ای تعمدا قصد دارند با طرح چنین مباحث و اخباری به تشویش اذهان عمومی و دامن زدن به اختلافات و شکافهای قومیتی و تضعیف همسبتگی ملی بین ملت ایران بپردازند؟! سوال و نکته مهم تر آنکه چرا سایت های خبری و خبرگزاری ها و مدیران کانال های تلگرام بدون توجه به تاریخ نشر هر دو فیلم و احتمالا فیلم های دیگر به نشر چنین اخباری می پردازند و شعارها و رفتارهای یک عده تماشاگرنما که در سال ۹۱ را به بازی جمعه ۱۹ آذر ۹۵ نسبت می دهند؟!

اما همین دوگانه سازی مرکز-پیرامون یک آدرس اشتباه برای فهم و توضیح وضعیت کنونی ایران است، به این معنا که باعث می شود مسأله محرومیت مناطق و جمعیت های مختلف کشور را صرفا با برچسب ها و دسته بندی های قومی و زبانی و نژادی فهم و تبیین کنیم. در صورتی که مسأله اصلی به هیچ عنوان صرفاً حکومت و سلطه ی یک قوم یا زبان بر دیگر اقوام و دیگر زبان ها نیست، که اگر اینچنین مسأله را فهم و تببین کنیم اتفاقاً هموطنان آذری و ترک بیشترین سهم را در مسئولین و اداره کشور و مناسبات سیاسی و اقتصادی کشور دارند. مسأله سلطه و حکومت بخشی از همین انواع اقوام و زبان ها است، اینکه از دل همین اقوام و زبان های مختلف حکومتی تشکیل شده است که اساساً جز در پی حفظ و وجود خویش و پیشبرد منافع ایدئولوژیک خویش هیچ اولویت دیگری ندارد، که اگر داشت در این سالها اقدامات مهم و اساسی صورت میداد که چنین گروه ها و افراد و تفکرات جدایی طلبانه ای ریشه کن شوند، نه با زور و تهدید و بگیر و ببند، که با برنامه ریزی های بلند مدت و تغییر در سیاست های فرهنگی و اقتصادی کشور، که با رسیدگی به مناطق محروم، با عدم تبعیض در همه ساحت های زیستی جمعیت کشور. مسأله اصلی وجود باندهای رانت و وجود فسادهای اقتصادی و سیاسی است که اساساً محرومیت آفرین، فقر آفرین و بحران آفرین است. مسأله وجود یک دولت رانتی مستقل از مردم است که با پول نفت خودگردانی می کند و در چند دهه ی اخیر با دستور کار قرار دادن ایدئولوژی نئولیبرالیسم در سطوح مختلف در پی استقرار هرچه تمام تر و بلعیدن منابع و منافع ملی کشور است، که عده ای محدود که در ساختارهای سیاسی و اقتصادی درهم تنیده شده درحال انحصاری کردن هرچه بیشتر منابع و ثروت کشور اند. بله مسأله این است که نمی توان گفت در تهران محروم و فقیر نداریم، چنان چه اخیراً منتشر شد که حدود سه میلیون نفر در اطراف تهران و کرج در تله ی فضایی فقر زندگی میکنند(معماری آنلاین: گزارش اختصاصی حاشیه نشینان، مهاجران یا مظلومان). بله بخش عظیمی از این حاشیه نشینان مهاجران دیگر شهر های کشور هستند که اغلب در یکی دو دهه اخیر به مناطق مرکزی و کلان شهر ها مهاجرت کرده اند، اما مگر مابقی مناطق کلان شهر ها و طبقات فرودست تهران و دیگر شهر ها دهه ها و سده ها پیش در این مناطق زندگی می کردند؟! مگر جز این است که در یک سده ی اخیر کشور در یک فرایند نوسازی و تحولات سیاسی و اجتماعی و اقتصادی دچار موج های عظیم مهاجرت از روستا به شهر و اساساً ظهور پدیده ی شهر نشینی برای اولین بار به این گستردگی بوده است؟! مگر جز این است که حاکمیت و محل استقرار نظام سیاسی در ایران مانند سایر نقاط جهان تعیین کننده ی اولویت سازندگی و توسعه ی کشور بوده است؟! در همین نقطه است که نیازمند ورود به تحلیل های سیاسی و جامعه شناختی و جمعیت شناختی هستیم. اینکه حالا اساساً باید در خصوص مفاهیمی چون حاکمیت، قدرت، حقوق مدنی، عدالت، حاکمیت قانون، دموکراسی و … تأمل کنیم و به طرح مفاهیمی چون “وحدت در حین کثرت” بپردازیم. آنچه امروز بیش از پیش به آن نیازمندیم ورود جمعیت شناسان و جامعه شناسان به دور از هرگونه سوگیری سیاسی و ایدئولوژیک و قومی و نژادی و زبانی به موضوع است. آنچه امروز ما را برای فهم و توضیح این مسائل و برای پیشگیری از خطرات جدی و بحرانی شدن این موضوع نیازمندیم همین نگاه کارشناسانه و علمی و واقع بینانه و تحلیل های تاریخی و ژرف به دور از هرگونه سوگیری و طرفداری است. اما به شرطی که حاکمیت و نظام سیاسی محترم صداهای به حاشیه رانده شده ی کارشناسان و جامعه شناسان را بشنود و در سیاست های خود اعمال تغییر کند.
نقل قول:
چرا سوریه به این روز افتاد؟
روزی پای صحبت های پزشکی ایرانی نشستم که سالها در سوریه کار کرده بود. لا به لای حرفهایش به موضوع جالبی اشاره کرد :
سوریه همیشه یکی از امن ترین کشورهای عرب بود، اما از چند سال قبل حس میکردی که انگار خیلی نامرئی اما مدام، به اختلاف قومی و مذهبی و حتی شهری و طایفه ای در این کشور دامن زده میشود… اخبار و شایعاتی پخش میشد که خیلی راحت باعث اختلاف مذاهب یا قومیت‌ها یا حتی ساکنان شهرهای مختلف و طرفداران تیمهای مختلف میشد؛ مثلا یک روز شایعه شد پزشکی کرد تبار مردم قبایل عرب را مسموم کرده و یکبار شایع شد راننده ای از شهر حمص پانزده مسافر اهل حلب را به داخل دره فرستاده و خودش از اتوبوس بیرون پریده و… . وقتی جنگ داخلی به راه افتاد ناگهان همه این اختلافات و کینه ها و نفرت ها سرباز کرد و تسویه حساب ها، همسایه با همسایه، شهر با شهر، دین با دین، مذهب با مذهب، قوم با قوم… شروع شد.
این حکایت آشنا نیست؟؟؟

اصلا نمیخواهم به این احتمال فکر کنم ، اما میترسم از روزی که منافع آنانی که جهان را روی سر انگشتانشان میچرخانند ، این باشد که جنگ داخلی در ایران راه بیفتد… فکر میکنید اتفاقی که در صربستان و کرواسی و بوسنی با مردمانی با فرهنگ نسبتا بالا افتاد، دوباره ممکن نیست؟ هر کسی را نگاه میکنی حس میکنی از دیگران نفرت عظیم و خشمی انبار شده دارد. فقط فرض کنید کسانی باشند که مأمور ایجاد چنین وضعیتی باشند. حالا این افراد نمیتوانند به رؤسای خود پیام دهند که : « ایرانیها را میشود با تحریک احساساتشان و با شانتاژهای خبری به جان هم انداخت…»؟
متاسفم اما حس بدم را جور دیگری نمیتوانستم انتقال دهم. من از گسترش این حجم نفرت و کینه و خشم علیه همدیگر میترسم.

⚠️جمع بندی

اتفاقات و رویدادهای چند سال اخیر همگی مجموعه ای از هشدارها و علائم و زنگ خطری برای آینده ی کشور هستند و کافی است که برخورد حاکمیت و قدرت غیر واقع بینانه و یا سود انگارانه باشد، با توجه به وضعیت وخیم منطقه و جزیره ثبات و آرامشی که به طور جد باید قدر آن را دانست، آنچه بیش از هر چیز با روی کار آمدن دولت ترامپ #ایران را تهدید می کند دامن زدن و اوج گیری چنین اختلافات و تشنج هاست. شما تصور کنید کسانی که حاضرند به هر دلیلی بر علیه هموطنان و منافع ملی کشور خود شعار دهند(از هر قوم ترک فارس و لر و غیره) مسلح شوند، آنگاه سرنوشتی جز سرنوشت سوریه و عراق را نخواهیم داشت. آنچه امروز باید رخ دهد چیزی جز تأمل بیشتر در مورد چنین وقایع و فاصله گیری از هر تعصب و قوم گرایی است، که همه ی ما ایرانیان تنها تنها یک چیز برایمان مهم باشد: ایران و تمامیت ارضی آن، به دور از هر اختلاف نظر و اختلاف عقیده و کینه هایی که با حاکمیت و سیاست در ایران داریم، که البته باید همچنان بیشترین انتظار را از حاکمیت و ساستمداران و مسئولین کشور داشته باشیم که در پی تحقق منافع ملی همه ی جمعیت کشور(بدون در نظر گیری قومیت ها و نژادها و زبانها) گام بردارد. آنچه امروز بیش از پیش به آن نیازمندیم بیرون راندن خطوط فاصله و تمایزها، بیرون راندن دشمن خوانی ها و دشمن دانستن ها و دیگری سازی ها در خارج از مرزهای کشور است.

|
کلید واژه ها
به اشتراک بگذارید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.