راه سوم: به کمک تلسکوپ فضایی اسپیتزرِ ناسا که در نور فروسرخ فعالیت می‌کند، محققان موفق شده‌اند ۷ سیاره در حد و اندازه‌های زمین که به دور یک ستاره دوران می‌کنند را کشف کنند. سه سیاره از این از این سیا‌ره‌ها به طور یقین در کمربند حیات ستاره قرار دارند. کمربند حیات یک ستاره به این معنی‌ است که سیارات در فاصله‌ای از ستاره‌ قرار گرفته‌اند که احتمال وجود آب به صورت مایع در آن‌ها وجود دارد.

به گفته محققان ناسا با این کشف اما و اگرها درباره امکان کشف زمین دوم از بین رفته و تنها مسئله زمان این کشف مطرح است.  

این ستاره‌ کوتوله TRAPPIST1 نام گرفته در فاصله‌ی ۳۹ سال نوری از زمین  قرار دارد. این ستاره فقط هشت درصد جرم خورشید زمین را دارد و هفت سیاره‌اش هم به صورت حروف انگلیسی از b تا h شناخته می‌شوند؛ برای مثال TRAPPIST-1f، هفتمین سیاره در این منظومه به حساب می‌آید. این هفت سیاره بسیار به یکدیگر نزدیک‌اند؛ به طوری که اگر در سطح یکی از سیارات قرار داشته باشید، به راحتی سیاره‌‌های دیگر را خواهید دید!

به گفته داشمندان ناسا  در هر هفت سیاره امکان وجود آب مایع وجود دارد. آب مایع کلید اصلی وجود حیات به حساب می‌آید و  در شرایط جوی و اتمسفری خاص احتمال وجود حیات در سه سیاره‌‌ای که در کمربند حیات هستند وجود دارد.

ثبت رکوردهای بی‌سابقه

رکوردهای زیادی با این کشف ثبت شده است؛ کشف سه سیاره در کمربند حیات یک ستاره برای اولین بار در تاریخ بشر اتفاق می‌افتد. به این فکر کنید که این منظومه فقط ۳۹ سال نوری دورتر از زمین است (۳۷۸ تریلیون کیلومتر) که در مقیاس نجومی نزدیک به حساب می‌آید. تا ۲۲ سال پیش بشر حتی هیچ سیاره‌‌ فراخورشیدی را کشف نکرده بود.

ناسا در کنفرانس خبری گذشته خود درباره یافته‌های جدید ماموریت کپلر از کشف تائید شده ۱۲۸۴ سیاره فراخورشیدی جدید خبر داده بود که حداقل ۵۵۰ مورد آنها سیاره‌های سنگی یا زمین‌سان هستند. این کشف‌های جدید امیدها برای پیدا کردن دوقلویی برای زمین را افزایش داده است.

سیارهٔ فراخورشیدی یا فراسیاره ( Exoplanet یا Extrasolar planet) سیاره‌ای است که خارج از سامانه خورشیدی قرار دارد و به دور یک ستاره (غیر از خورشید) در حال گردش‌است. تاکنون بیش از ۱۰۰۰ سیارهٔ فراخورشیدی کشف شده‌است و این تعداد روز به روز در حال افزایش است. مطالعهٔ فراسیاره‌ها جزو موضوعات نوین در دانش اخترشناسی‌است و شامل دو شاخهٔ کلی کشف و شخصیت پردازی فراسیاره می‌شود. نخستین فراسیاره‌ها در اوایل دههٔ ۹۰ میلادی کشف شدند و از سال ۲۰۰۲ علاوه بر کشف، بررسی شخصیت پردازی این سیاره‌ها نیز آغاز شد. رصدهای زمینی و فضایی سیارات فراخورشیدی به دو دلیل عمده کار چندان آسانی نیست. نخست اینکه سیارات به طور کلی نسبت به ستارگان اندازه‌های بسیار کوچکی دارند و سیارات فراخورشیدی در فاصله‌های بسیار دوری از زمین واقع‌اند. دیگر اینکه سیارات با ستارهٔ میزبانشان اختلاف درخشندگی فوق‌العاده زیادی دارند.

منبع: خبرآنلاین