پیامبر اسلام (ص) می فرماید
۞ «بهترین امور، حد وسط و میانه و حالت اعتدال آنها است و باید دوست داشتنی ترین امور در نزد تو، حد وسط و معتدل آنها در حق باشد» (مستدرک الوسائل، ج ۸: ۲۵۵) ۞
Thursday, 19 September , 2019
امروز : پنج شنبه, ۲۸ شهریور , ۱۳۹۸ - 20 محرم 1441
شناسه خبر : 14256
  پرینتخانه » آخرین اخبار تاریخ انتشار : ۲۴ فروردین ۱۳۹۶ - ۱۲:۰۶ | ارسال توسط :

داستان دو مهاجم و یک دروازه بان شود، تکلیف چیست؟

راه سوم: هدف اصلی یک مربی در یک بازی ورزشی مثل فوتبال اینست که بتواند مهاجم خود را با دروازه بان تیم مقابل تک به تک کند و به آنچه که به آن نیاز دارد، یعنی زدن یک گل، برسد. اما مساله اینست که همواره همه تک به تک ها به گل تبدیل نمی شوند […]

داستان دو مهاجم و یک دروازه بان شود، تکلیف چیست؟

راه سوم: هدف اصلی یک مربی در یک بازی ورزشی مثل فوتبال اینست که بتواند مهاجم خود را با دروازه بان تیم مقابل تک به تک کند و به آنچه که به آن نیاز دارد، یعنی زدن یک گل، برسد. اما مساله اینست که همواره همه تک به تک ها به گل تبدیل نمی شوند و زرنگی مهاجم و مهارت دروازه بان هم در این امر دخیل است. اما اگر دو مهاجم با دروازه بان حریف تک به تک شوند، دیگر احتمال گل قطعی ست. چون دروازه بان در آن لحظه دقیقا نمیداند جلوی ضربه بازیکن صاحب توپ را باید بایستد یا اینکه راه پاس او به مهاجم بغل را ببندد. این نکته ای ست که اصلاح طلبان و اعتدالیون گرم نشسته بر مسند قدرت نباید از آن غافل شوند که ممکن است در بازی نهایی و در کوران انتخابات به جای یک مهاجم با دو مهاجم هماهنگ روبه رو شوند. و اگر برای آن برنامه ای نداشته باشند، کارشان در آن برهه به مراتب سخت است.

اگرچه اعتدالیون در انتخابات گذشته با همیاری دوستان اصلاح طلب خود موفق شدند رقیب دیرین  خود را شکست دهند، اما همواره باید این مساله را در نظر بگیرند که برای یک رقیب باهوش، گاها شکست میتواند پشتوانه تجربه ای گردد برای پیروزی. آنهم رقیب باهوشی که خوب میداند از تاکتیک استفاده شده حریف نباید استفاده کند و دست به تکنیک خود بزند.

صحبت از اعلام کاندیدای واحد اصولگرایان در برابر رئیس جمهور فعلی ست که دست برقضاء موفق هم بوده و نه تنها حامیان پیشینش از او حمایت می کنند، بلکه نیروهای متحد دیگری از گوشه و کنار نیز برای خود دست و پا نموده. در شرایطی که اعلام همگانی شده که عدم اجماع این  گروه  موجبات شکستشان را در برابر رقیب دیرینه شان فراهم ساخت، اینگونه ادعا شد که اصولگرایان با یک رقیب به سراغ روحانی در انتخابات خواهند آمد. اما کمتر کسی ست که نداند رئیس جمهور فعلی، رقیبی ست قدرتمند که در بعضی موارد با صفات و ویژگی های جمیع الجهاتی خود راه هر ضدحمله و تاکتیکی برای ضربه زدن را خوب میبنند. شاید در وهله اول اینگونه به نظر بیاید که رقیب احتمالی او باید به میزان زیادی شبیه او باشد تا بتواند بیش از آنکه روی نقاط ضعفش سرمایه گذاری کند با همسانی روی نقاط قوتش، چهره ای مانند او از خود بسازد و در سر بزنگاه با ناکارآمد نشان دادن مدیریت دولت فعلی و رئیس آن، جو را به سمت خود برگرداند. انتخاب حجت الاسلام رئیسی شاید از این منظر بهترین گزینه برای نیروهای اصوگرا قلمداد گردد. نبرد دو روحانی که سابقه کاریشان در مناصب اطلاعاتی و امنیتی و قضایی و قاطعیت در کارشان تا حد زیادی شبیه هم است. اما مساله اینست که روحانی حداقل یک تجربه چهارساله مدیریت اجرایی را پشتوانه خود دارد و رئیسی نه. مضاف بر اینکه روحانی پوشش دهنده طیفی از جریانات تحول خواهی در جامعه هم به شمار میرود که با اندیشه های او همذات پنداری میکنند. تا اینجا این دو مساله نقطه قوت روحانی و نقطه ضعف رئیسی ست. اما اگر در یک حرکت پوششی فردی که هم سابقه مدیریت اجرائی و هم تا حدی گرایشاتی تحول خواهانه -به طور نسبی البته- داشته باشد و به موازات و همیاری رئیسی و اصولگرایان در مناظره ها و تبلیغات انتخاباتی پیش بیاید و داستان دو مهاجم و یک دروازه بان شود، تکلیف چیست؟

http://etedaleshomal.ir/wp-content/uploads/2017/04/2016-02-20_12-18-02.jpg

این از آنجهت ممکن است برای اعتدالیون خطرناک باشد که این جریان به اتفاق اصلاح طلبان از مدتها قبل کاندیدای خود را مشخص کرده اند و همه پشت سر رئیس جمهور فعلی جمع شده اند. داستان نامزد پوششی هم تا این لحظه در این طیف، چیزی در حد حرف و تعارف است که تاکنون نتیجه مشخصی هم نداشته. بنابراین رئیس جمهور در کارزار انتخاباتی تنهاست. بازی اصولگرایان نیز که کمی قبل از موعد کاندیدای اول احتمالی خود را رو کرده اند هم قدری عجیب است. به هر حال هنوز این جناح مهره ها و سرمایه های دیگری هم دارد که برای بعضی از آنها گاها هزینه هایی هم داده. و اتفاقا بخشی از این سرمایه ها در دوره های متعدد شانس های خود را در جریان چنین انتخاباتی محک زده اند. اما اگر این بازی از پیش تعیین شده باشد که جریان دو قطبی تبدیل به سه قطبی شود و بعد دو قطب برای کنار زدن قطب دیگر آگاهانه دست به اجماع و ائتلاف بزنند؛ چه؟ طبعا سرمایه های مردمی و رای های سرگردانی وجود دارد که در این کش و قوس می تواند در فرد پیروز انتخابات نقش موثر و تعیین کننده ای داشته باشد. در آن وقت جریان اصلاحات و اعتدال با چنین تاکتیکی تا حد زیادی خلع سلاح شده و فرصتی برای جبران نداشته باشد.

صحبت از اینکه رئیسی تا چه حد کاندیدای قدرتمندی ست و تا چه حد پایگاه مردمی دارد از هم اکنون، کار بسیار سختی ست. اما مشخص است که در بعضی زمینه ها توانایی همسانی با رئیس جمهور را دارد. و معرفی او بعنوان کاندیدای اول، حواس های دولت اعتدال را از توجه به باقی شخصیت (ها) پرت میکند. اما خوب است که درنظر گرفته شود که کاندیداهای دیگر تا چه اندازه چه پایگاه هایی و اصولا چقدر دارند؟ و در زمان انتخابات جریان رقیب دست به عملی نزند که دولت فعلی با همین تاکتیک پیروز شده بود. (البته از نوع دیگرش)

خبرها کماکان ضد و نقیض است. اما احتمال ائتلاف در کوران انتخابات بسیار وجود دارد. و گفته میشود که ممکن است رئیسی به نفع کسی کنار رود و یا دیگری به سمت او. نکته ای که اصلاح طلبان و اعتدالیون باید مواظب و هوشیار باشند و از اکنون به فکر مقابله و یا ضداثر کردن با چنین مواردی …

منبع: اعتدال شمال

|
به اشتراک بگذارید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.