پیامبر اسلام (ص) می فرماید
۞ «بهترین امور، حد وسط و میانه و حالت اعتدال آنها است و باید دوست داشتنی ترین امور در نزد تو، حد وسط و معتدل آنها در حق باشد» (مستدرک الوسائل، ج ۸: ۲۵۵) ۞
Wednesday, 17 July , 2019
امروز : چهارشنبه, ۲۶ تیر , ۱۳۹۸ - 15 ذو القعدة 1440
شناسه خبر : 17245
  پرینتخانه » آخرین اخبار تاریخ انتشار : ۰۸ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۵:۲۳ | ارسال توسط :

«هوای آخر اردیبهشت روحانی است» را من سرودم نه حافظ! فدای سر آقای روحانی

راه سوم: گفت و گو با ویدا وکیلی بانوی شاعر شیرازی که سروده‌اش معروف‌ترین شعر انتخاباتی امسال شد در پست‌های تلگرامی و اینستاگرامی در ایام انتخابات یک شعر ویژه با مسما به چشم می‌خورد؛ شعری که با مصراع «هوای آخر اردیبهشت روحانی است» به پایان می‌‌رسد، برخی آن را منسوب به حافظ کرده‌اند، جای دیگر […]

«هوای آخر اردیبهشت روحانی است» را من سرودم نه حافظ!  فدای سر آقای روحانی

راه سوم: گفت و گو با ویدا وکیلی بانوی شاعر شیرازی که سروده‌اش معروف‌ترین شعر انتخاباتی امسال شد

در پست‌های تلگرامی و اینستاگرامی در ایام انتخابات یک شعر ویژه با مسما به چشم می‌خورد؛ شعری که با مصراع «هوای آخر اردیبهشت روحانی است» به پایان می‌‌رسد، برخی آن را منسوب به حافظ کرده‌اند، جای دیگر اسم استاد سخن سعدی پای آن نوشته شده است. در چند طرح شاعر آن را ملا رجب فیض کاشانی معرفی کرده‌اند. اما واقعیت این است که شاعر این دوبیتی که تیتر یک روزنامه‌ای سراسری در سی‌ام اردیبهشت نیز شد نه حافظ است نه سعدی؛ ویدا وکیلی آن را به امید پیروزی مجدد حسن روحانی سروده است.
«در خانه نشسته بودم و به تاریخ انتخابات فکر می‌کردم و جرقه‌ای زد در ذهنم که با اسم خود آقای روحانی به صورت دو پهلو این شعر را بگویم که هم اسم ایشان در پایان اردیبهشت باشد و هم روح بخشی هوای آخر اردیبهشت را با انتخاب ایشان بیان کند. من خیلی به ایشان علاقه دارم برای همین دوست داشتم با قلمم کاری برای ایشان انجام دهم که هم برای ایشان ماندگار باشد و هم این علاقه و اشتیاق را به مردم منتقل کند که ایشان را همراهی کنند. فکر می‌‌کنم مصرع آخر هم توانست این کار را انجام دهد.»

«زمانی که شعر «روحانی» را گفتم دلم روشن بود و مطمئن بودم ایشان دوباره رئیس جمهوری خواهند شد و شعر را نیز برای نخستین بار در همین کانال گذاشته بودم. گویا یک خطاطی خوشش آمده و این را نوشته بود منتهی اسم شاعر را نیاورده بود همین شد که بعضی که بیت آخر را خوانده بودند آن را به حافظ منسوب کردند و بعدتر به ملارجب فیض کاشانی و… من وقتی دیدم دوستان این شعر را از کانال‌ها و… مختلف برایم ارسال می‌کنند خیلی خوشحال شدم. دوستانم می‌گفتند اعلام کن که تو شاعرش هستی اما من با همین لحن گفتم که فدای سر آقای روحانی! بهترینش هم زمانی بود که یکی از دوستانم ساعت سه نیمه شب سی‌ام اردیبهشت تصویر روزنامه قانون را برایم ارسال کرد که این جمله تیتر یک آن بود.»/ ایران

|
کلید واژه ها
به اشتراک بگذارید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.