پیامبر اسلام (ص) می فرماید
۞ «بهترین امور، حد وسط و میانه و حالت اعتدال آنها است و باید دوست داشتنی ترین امور در نزد تو، حد وسط و معتدل آنها در حق باشد» (مستدرک الوسائل، ج ۸: ۲۵۵) ۞
Tuesday, 24 September , 2019
امروز : سه شنبه, ۲ مهر , ۱۳۹۸ - 25 محرم 1441
شناسه خبر : 18732
  پرینتخانه » یادداشت تاریخ انتشار : ۰۳ تیر ۱۳۹۶ - ۱۹:۳۸ | ارسال توسط :

اهالي قدرت و اهالي قلم!

راه سوم: از قديم گفته اند دو پادشاه در يک اقليم نمي گنجند اما ما ايراني هاي در حال گذر عجب موجوداتي هستيم، همه چيزمان به همه چيزمان مي آيد! يکي هم همين روابط و داد و ستدهاي دوسويه ميان اهالي قدرت و اهالي قلم مي باشد. تقريبأ در جوامع توسعه يافته و دموکراتيک تقابل […]

اهالي قدرت و اهالي قلم!

راه سوم: از قديم گفته اند دو پادشاه در يک اقليم نمي گنجند اما ما ايراني هاي در حال گذر عجب موجوداتي هستيم، همه چيزمان به همه چيزمان مي آيد! يکي هم همين روابط و داد و ستدهاي دوسويه ميان اهالي قدرت و اهالي قلم مي باشد.

photo_2016-12-17_04-36-03

تقريبأ در جوامع توسعه يافته و دموکراتيک تقابل و رويارويي اين دو سوژه امري بديهي قلمداد مي شود که اصولأ رسانه و مطبوعات رکن چهارم دموکراسي به حساب آمده و روزنامه نگار نيز ديده بان جامعه و قدرت تعريف مي گردد، اينجا اما بر عکس، طيف رسانه و خبرنگار همچون همه طيف ها و جريان هاي اجتماعي، تحت تأثير جاذبه قدرت، بر مدار سياستمداران و صاحب منصبان چرخ  مي خورد!

از اينرو است که همنشيني و ملازمت با ارباب قدرت، فرماندار، استاندار، نماينده، شهردار، شورا، بخشدار و قس عليهذا و تکريم و مدح و ثناگويي اين عزيزان تشنه خدمت! به جاي نقد و به چالش کشيدن رويه و عملکرد آنان، از سوي اهالي قلم پيگيري و ثبت مي شود.

اما پيشه اهل قلم صحنه آرايي اهالي قدرت نيست! آنها خود مباشران خاص خويش را دارند. نفس قدرت، نوک قلم را کند مي کند، شرح افاضات و کرامات اين يا آن مقام، روح رسانه را تباه مي سازد. نتيجه بازي با کارت ارباب قدرت و مجالست با آنان، وانهادن ”گردش آزاد اطلاعات” و جهت دار شدن خبر خواهد بود! چنين رسانه اي چگونه پل ميان مردم با مسئولين خواهد شد وقتي کنار دست آنان و نه مردم نشسته است؟!

اهل قلم را چه نيازي به افتخار کردن و ستايش اهل قدرت است، يعني نياز دارد که از سوي آنان ارج گذاشته شود! اين همه شکسته نفسي از کجا بر مي خيزد؟!
از بعضي حدسيات بايد گذشت که نه شأنيت دارد و نه بازگويي اش به صلاح مي باشد اما اگر مراد از اين اشتياق، کسب جاه و منزلت و احساس قدرت مي باشد، چه قدرتي بالاتر و شريف تر از قدرت قلم، اگر که از براي حقيقت و خدا و خلق از نيام بر آيد. ميزهاي صدارت جابجا مي شوند، برچيده مي شوند تا جايي که رد پا و نام و نشاني هم از صاحبان آنان بر جاي نمي ماند اما اثر اهل قلم ماندگار و جاوداني است اگر متولي آن قدر متاع خويش شناسد!

اهل قلم مي بايست ”فاصله”اش را با ارباب قدرت حفظ کند تا استقلال وجودي اش از کف نرود…

خبرنگار اگر از اسب بيافتد، نبايد از اصل بيافتد که در نهايت امر …

”چون اين نيز بگذرد، غمي نيست.”

* اکبر نوری

|
به اشتراک بگذارید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.