پیامبر اسلام (ص) می فرماید
۞ «بهترین امور، حد وسط و میانه و حالت اعتدال آنها است و باید دوست داشتنی ترین امور در نزد تو، حد وسط و معتدل آنها در حق باشد» (مستدرک الوسائل، ج ۸: ۲۵۵) ۞
Sunday, 15 September , 2019
امروز : یکشنبه, ۲۴ شهریور , ۱۳۹۸ - 16 محرم 1441
شناسه خبر : 19174
  پرینتخانه » یادداشت تاریخ انتشار : ۱۳ تیر ۱۳۹۶ - ۱۷:۱۷ | ارسال توسط :

روحانی و عقلانیت

راه سوم: طی روزهای گذشته به‌خصوص روز جمعه آخر ماه مبارک رمضان، همه نگاه‌ها در جهان به تحولات داخل کشور به مناسبت روز قدس بود و همه رسانه‌ها منتظر بودند تا ببینند رفتار دولتمردان، احزاب و جناح‌های سیاسی داخل، از این روزچگونه بهره می‌گیرند و شعار وحدت سر می‌دهند. آنچنان‌که پیداست مثل اینکه قرار نیست […]

روحانی و عقلانیت

راه سوم: طی روزهای گذشته به‌خصوص روز جمعه آخر ماه مبارک رمضان، همه نگاه‌ها در جهان به تحولات داخل کشور به مناسبت روز قدس بود و همه رسانه‌ها منتظر بودند تا ببینند رفتار دولتمردان، احزاب و جناح‌های سیاسی داخل، از این روزچگونه بهره می‌گیرند و شعار وحدت سر می‌دهند.

آنچنان‌که پیداست مثل اینکه قرار نیست برخی از ما از این مناسبت‌ها برای تثبیت آرامش، ثبات و وحدت اقشار مختلف بهره گیریم، در روزی که همه شعارها به سوی اسرائیل غاصب روانه بود عده‌ای با شعارهای وحدت‌شکن باعث شدند ایران بار دیگر درصدر خبرگزاری‌های جهانی قرار گیرد و دوباره از متن به حاشیه کشیده شود.
این رجعت که باشعارهای تند تعدادی از مخالفان دولت رخ داد، نشان می‌دهد هنوز عده‌ای پیروزی روحانی با رای ۲۴ میلیونی را نادیده گرفته تا دولت او را به چالش بکشند.

غافل از اینکه روحانی نشان داده که مرد میدان‌های سخت در روزهای سخت است.
این را مخالفانش در روز قدس می‌دانستند که او در همه ارکان کشور حضور فعالی داشته، از فاز امنیتی گرفته تا فاز سیاسی، از انرژی هسته‌ای گرفته تا شورایعالی امنیت، از راس مجلس گرفته تا خبرگان و تشخیص مصلحت و مهم‌تر اینکه با دنیای سیاست بیگانه نیست چه در داخل یا خارج آگاهی کافی و وافی دارد.

اما آنچه باعث شد راقم در دفاع از دولت منتخب ملت قلم بزنم مظلومیت دولت روحانی است. نه اینکه او توانسته ایران را بهشت کند و همه مشکلات اقتصادی را برطرف، نه، بلکه مظلومیت از این جهت که بخشی از وزرا، استانداران، فرمانداران و مسئولان خرد و کلان دولتش در انتخابات گذشته او را همراهی نکردند و نتوانستند آنچنان که او می‌خواست کار کنند. مشکلات عدیده اقتصادی همچنان برای دولت او باقی است و مهم‌تر از همه اینکه نگذارند او برنامه جامع و کاملش را عملی کند.

از هم‌اکنون باید دوره سختی برای روحانی پیش‌بینی کرد. علی‌رغم اینکه دولت او توانسته با همه مشکلات خارجی و داخلی به جا مانده از دولت قبل، کشور را به ثبات و آرامش برساند، اما اینکه باز اقلیتی برنمی‌تابند جای شگفتی است.

البته نقد دولت و زیرسوال‌بردن ارکان دولت یازدهم و دوازدهم بخشی از وظایف رسانه‌های جمعی است، اما نقد منصفانه نه فقط شعاری، در هیچ کجای دنیا به‌خصوص کشورهای توسعه‌یافته احزاب سیاسی یا طیف‌های سیاسی، حتی مطبوعات، منافع ملی را فدای منافع جناحی نمی‌کنند. برای همین موضوع است که ما هنوز خیلی توسعه پیدا نکردیم.

به نظر می‌رسد در چهار سال آینده دولت روحانی دو کار بزرگ را باید انجام دهد؛ یکی تنش‌های خارجی را که مجددا توسط قدرت‌های بزرگ سر باز کرده و با ترفند تحریم در حال برنامه‌ریزی است رفع کند و دوم مشکلات عدیده اقتصادی که همچنان مطالبه اول و آخر مردم بوده و هست.

باید دید آقای روحانی برای چهار سال پیش‌رو با چه نگاهی و از چه وزرایی اهداف خود را به پیش خواهد برد؟ آیا از وحدت استراتژیک در دولت یازدهم همچنان بهره خواهد گرفت؟ آیا از پیوند دولت و ملت که در ادوار انتخاباتی بی‌سابقه بوده، به‌عنوان اهرمی در مقابل قدرت‌های بزرگ و ابزاری جهت وحدت استفاده خواهد کرد یا نه؟

به هرحال باید بپذیریم آن ۱۵ میلیون نفری که به او رای ندادند و کسانی که شرکت نکردند همه مخالف او نیستند، گرچه ممکن است اقلیتی مخالف از آن بهره گیرند که امری طبیعی است. جان کلام اینکه وحدت استراتژیک در مسائل منطقه‌ای و جهانی راهبرد موفقیت برای گفتگوی ملی است. زمان را از دست ندهیم.

|
کلید واژه ها
به اشتراک بگذارید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.