اختصاصی راه سوم/ اکبر نوری: دومین گزینه مدعو شورای شهر فومن جهت تصدی و سکانداری شهرداری یک “مکتبی” تمام قد بود. “عمران حسن زاده” که بنا به اظهاراتش از سوابق کاری و تخصصی قابل اعتنایی برخوردار بوده است در طی جلسه مفصل از همه چیز و همه جا حرف زد؛ عمدتاّ شیرین و خوش بیان ولی کلافه کننده چون پیوسته به حاشیه می زد و از متن و زمینه اصلی که بهانه حضورش در جمع اعضای شورا بود، می گریخت!
مدیر کل سابق اداره نوسازی و توسعه مدارس گیلان تا دلتان بخواهد حاشیه گفت.. و جالب اینکه همه این شرحیات را در طی توضیحاتی که همزمان از طریق اسلاید و تصاویر در باره سوابق اجرایی و برنامه های تخصصی که برای شهرداری تهیه دیده بود، بازگو می کرد!
الحق و الانصاف برنامه ها و طرح های حسن زاده جامع بود و نشانه گذاری هایش در باب مختصات و معضلات شهر فومن، بررسی و تحقیق شده نشان می داد. اما مدام به جاده خاکی می زد و لحن و شیوه نطق کردنش شبیه مجالسی می شد که به مناسبت های مذهبی یا اداری می گیرند، البته کارشناس ارشد مهندسی شهرسازی و عمران به دفعات تکرار نمود که بنابه وصیت پدر “مداحی” هم می کند!
عمران حسن زاده را بایست در زمره تیپ اخلاق گرا و مذهبی سنتی تعریف نمود؛ از آن تیپی که با وضو و نیت به هر کاری مبادرت می ورزند چنانچه در اشاره به اصول کاری اش به “امانت و صداقت” اشاره می کرد و اینکه از “استخاره” جهت پذیرفتن دعوت شهرداری بهره برده بود و این الزامات رفتاری را درست در هنگامی که تواّمان داشت از منظر فنی از بیوگرافی شهر فومن و طرح های هادی، تفصیلی و جامع، معضل دوربرگردان ها، سد معبر، آلودگی رودخانه، احداث پل و…سخن می گفت، ادا می کرد!

وی همچنین متاّثر از دولتمردان عارف مسلک اول انقلاب نشان می داد. از قول شهید بهشتی متذکر شد که “مشتاقان خدمت نخست وضعیت مالی خود و بستگانشان را اعلام کنند” و از جهان آراء نقل کرد: “شهر سقوط کرد، مواظب باشید ایمان تان سقوط نکند!” و در همان حال هم برنامه های پیشنهادی کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت و نیز طرح های ابتکاری مانند استفاده از “پل میدان” و یا ” تاّسیس پارک بانوان” را شرح و بسط می داد! البته قابل به ذکر است که در همه این دقایق این گزینه شهرداری بود که داشت به اعضای شورا “برنامه و طرح” ارائه می کرد و هیچکسی این تصور و ذهنیت انتزاعی را نداشت که این کار، وظیفه شورا است و منتخب شهرداری باید در فکر “اجرای” برنامه ها باشد!

حسن زاده که نشان می داد اینقدر حدیث نفس گفت و گفت تا وقت کم آورد اما با هنرمندی و به دست گرفتن رگ خواب اعضای شورا، بابت یکسری سوالات از آنان وقت هم خرید، هرچند هرگز از حاشیه پردازی و از این شاخه به آن شاخه پریدن دست بر نداشت!
مهندس حسن زاده هوشمندانه و البته صادقانه جنگ آخر با شورا را در همین ابتدا رقم زد. سوالات او جملگی به یک دغدغه اساسی توجه داشت؛ ” درآمد و وضعیت مالی” شهرداری و میزان اعتبارات و پولی که “شورا” می توانست در اختیار شهردار جهت پیگیری پروژه ها قرار دهد! بطور مثال وی پرسید که: چقدر می توانید از سازمان هایی مانند برق یا مخابرات اعتبار بگیرید؟ کمک از سازمان گردشگری…میزان بودجه عمرانی و جاری…درآمد شهرداری از ساخت و سازها…اعتبارات اخد شده از اداره دارایی و فرمانداری و… پیوسته تکرار می کرد که به تنهایی و بدون کمک شورا قادر به کاری نخواهد بود. در واقع او توپ را به زمین شورا انداخته بود اما وقتی بعد از آنهمه کبری و صغری چیدن ها نوبت به اعضای شورا رسید، نعمتی عضو باقیمانده از شورای چهارم آب پاکی را روی دست او ریخت و با اظهار اینکه: برای طرح های ارائه شده، شهرداری باید پول هنگفتی داشته باشد که ندارد و اضافه نمود که او می بایست علاوه بر طرح و برنامه پیشنهادی، راهکار را نیز نشان می داد! و اینکه در صورت شهردار شدن از کدام منابع برای پروژه های ذکر شده بودجه تخصیص خواهد داد.

مدیر کل اسبق ظاهراّ فکری برای این بخش از برنامه هایش نکرده بود و مدام در پاسخ به برنامه های کوتاه مدت یعنی مشی روزمرگی اشاره می نمود! معلوم بود که برای تاّمین اعتبارات برنامه های میان مدت و بلند مدت هیچ تدارکی نیاندیشده بود! نعمتی در ادامه کنایه آمیز گفت: “در اداره نوسازی، دستگاه مربوطه میلیارد میلیارد به شما می پرداخت ولی وضعیت شهر فومن ناامیدکننده است و متذکر گشت که شهرداری در سطح شهر فومن هیچ زمین و املاکی حتی برای احداث سرویس بهداشتی در اختیار ندارد و از همکاری دوایر دولتی مانند آب منطقه ای، برق و…اعلام نارضایتی کرد.” جواب صریح عضو اصولگرای شورای شهر فومن به گزینه ای از جریان خودی جالب توجه بود!
علیدوست هم در فرصت به دست داده بر نظرات نعمتی صحه نهاد و عنوان کرد برنامه ای جلب نظر می کند که در آن هم از درد گفته شود و هم از درمان، هر چند پشت بند آن به مانند جلسه قبل تاکید نمود که” ما (شورا) دنبال یک آدم اجرایی خوب هستیم.!”

سیامک احمدزاده رئیس شورای شهر فومن هم در اظهارنظری بدیع با اشاره به بعضی از پروژه های ناقص و نابجای قدیمی شهر (پل شهر بیجار)،عنوان کرد که اگر رسانه های جدید همچون” تلگرام” در آن زمان وجود داشتند هرگز آن پروژه ها به وقوع نمی پیوستند که اشاره به شبکه اجتماعی و فشار افکار عمومی از طریق فضای مجازی داشت.

در لحظات پایانی جلسه، عمران حسن زاده سعی کرد با ارجاع به اداره راه و فرمانداری، مفر و گریزگاهی برای حفره برنامه پیشنهادی اش بتراشد، علیدوست هم در این ارتباط پیشنهاد جلسه مشترک با مسئولان و متولیان مختلف تصمیم گیر در شورا را مطرح ساخت. اما آیا تجارب گذشته در این رابطه از یاد رفته اند؟ ظاهراّ زمینه کاری اداره نوسازی را باید با زمینه های شهرداری متفاوت دانست؛ آن یکی به ظاهر دشتی صاف و رام بوده و این یکی اما زمینی سنگلاخی و چموش!