اختصاصی راه سوم/ اکبر نوری: غافلگیر کننده بود! نه تنها با برنامه و راهکار آمده بود بلکه مصمم و دقیق با روحیه ای مقتدرانه و تسلطی چشمگیر نسبت به زوایای مختلف حقوقی و قانونی مربوطه که لازمه جایگاه مدیریتی است.

محمد علی حیدری در آغاز با تکریم ارباب رسانه به عنوان رکن چهارم دموکراسی، وقتی به جمله رهبر انقلاب در این وادی نقب زد( فضای مجازی فرصت هست اما اگر مدیریت نشود، می شود تهدید)، مشخص کرد که انتقاداتی در دل دارد! ظاهراّ محافل ناپیدای قدرت زودتر از موعد در کاسه اش نهاده بودند!

گزینه کرسی شهرداری بسیار صریح الهجه بود و این ویژگی را با اظهار اینکه شهرداری فومن بیمار است و تیم های گذشته این سازمان عملکرد ضعیفی داشته اند، بروز داد.

حیدری آسیب شناسی را رکن برنامه خویش دانست و مهمترین عامل در این ارتباط را “نگاه از بالا به پایین” به شهروندان دانست. سپس از “اصلاح ساختارها” سخن به میان آورد و از “سلیقه ای” شدن امور انتقاد کرد.

وی ضمن ایراد از شهردار پیشین، به خلاء سیستم الکترونیک، فقدان سیستم یکپارچه سازی، فقدان وجود ماشین آلات جدید(برف روب، زباله، آتش نشانی و…، فقدان فضای سبز اشاره نمود. حیدری در بحث درآمدهای پایدار بر روی موضوع ممیزی، مالیات ها، عوارض(خودروها) و عدم انظباط مالی متمرکز شد و تاّکید کرد که ساماندهی این امور، خودگردانی شهرداری را ممکن خواهد ساخت. نکته مهم جلسه اما اظهار این پرسش بود که: چگونه “فرماندار” فومن برای این شهر بزرگ ۷۵۰میلیون تومان بودجه تعیین می کند ولی برای “شهرک” جدیدالتاّسیس ماکلوان ۵۰۰میلیون؟! آن هم با وجود شخصیتی مانند سردار نعمتی که باید از پتانسیل ایشان جهت اعاده حقوق این شهر استفاده کرد.

حیدری با جدیت و قاطعیتی که در چهره اش موج می زد تصریح کرد که جهت جذب بودجه شهرستان و تقاضای اصلاح آن خواهان جلسه اضطراری خواهد شد و مقتدرانه تاکید نمود که: اول دست دراز می کنیم، نشد یقه می گیریم.!” حیدری به درستی بر روی مشکل ساختاری و حفره مدیریتی انگشت گذاشته بود.
گزینه حقوقدان شهرداری در ادامه متذکر شد که: با رفیق بازی همه کارها می خوابد…دستفروشان و گاری به دستان را باید ساماندهی کرد و از همه عوارض گرفت…عوارض از اماکن محلی مانند رستورانها…عوارض در مسیر دو راه ماسوله و قلعه رودخان…تاّسیس شورای عالی سرمایه گذاری و…

حیدری اعتقاد داشت که باید انبوه سازان را فراخوان کرده و از صاحبان سرمایه در فومن استفاده کرد و نیز با دیگر سازمانهای حاکمیتی ارتباط برقرار نمود. وی از اهمیت پاکبان گفت و از بوی تعفنی که در شهر پیچیده است! و با تاکید بر اینکه این خدمات در خور شهر فومن نیست مدعی شد که شهردار حتی نباید شب در خانه اش بخوابد!

حیدری در شرح برنامه های میان مدت و بلند مدت خویش توضیح داد که: معضل” پل ورودیِ” شهر دامان همه را خواهد گرفت، این پل باید تعیین تکلیف گردد… در این ارتباط باید با اطلاع رسانی هزینه سوء مدیریت را برای نهادهایی مانند فرمانداری بالا برد!…
لاین دوم شهید شکوری فومن گلوگاه است باید از این فرصت استفاده کرد….
تجهیز رودخانه گاز روبار و گسترش راههای ارتباطی در سطح شهر از دیگر راهکارهای ارائه شده بود.

علیرضا علیدست عضو شورای شهر فومن ضمن تمجید از برنامه های حیدری، تاّیید کرد که طرح های وی مستدل و متکی به قانون بوده و وی به راهکارها و موانع قانونی هم اشاره کرده است. علیدوست همچون حیدری عنوان کرد که باید اصرار بر قانون داشته باشیم و در صورتیکه دستگاهی به وظیفه اش عمل نکرد، برخورد نماییم.
سید نورالدین نعمتی عضو متنفذ شورا هم بیان کرد که: برنامه ها خوب و همراه با راهکار بود ولی رو به حیدری تشکیک وارد ساخت که در گفتار می توان راحت حرف زد اما آیا توان انجام آن را در عمل هم دارید؟ بعد هم از ایشان پرسید که آیا حاضر به دادن تضمین در یک بازه زمانی هستید؟

حضور ذهن حیدری برای پاسخ به سوالات شگفت انگیز بود. وی بسیار دقیق و سریع الانتقال و در عین حال مسلط بر مباحث و راهکارها نشان می داد و در پاسخ صراحتاّ دادن هرگونه تضمینی را غیر منطقی اعلام کرد و تنها قول اخلاقی داد که از همه امکانات مادی و معنوی اش در راه این مسئولیت هزینه خواهد نمود. نکته مهم در برنامه اش این بود که راهبردش ساختاری و برنامه اش بر اساس ظرفیت های معطل مانده قانونی و بر طبق الگوی سند راهبردی پیش بینی و تنظیم شده بود که البته مکررا تاکید می کرد که با همدستی شورا و با “یقه گیری” از نهادهای بالادستی امکانپذیر خواهد گشت. از موارد چالش برانگیز دیگری که حیدری با جسارت هرچه تمامتر  راجع به آن موضع گیری کرد بحث باشگاهداری فوتبال توسط سازمان شهرداری بود که با توجه به هزینه های کمرشکن و ناتوانی شهرداری در پرداخت حقوق پرسنل خود، به صراحت این امر را مردود دانست.
جلیل سندی یکی دیگر از اعضای شورا هم بعداز اعتراف به اینکه تحت تاّثیر سخنان و برنامه های حیدری قرار گرفته است دغدغه اش را در باب اقتصاد ضعیف شهر و راهکارهای تقویت آن مطرح ساخت که حیدری در پاسخ گفت که: اصل درآمد شهر می باشد…توقف گاهها باید تجهیز شود…بلوارها به کمپینگ مبدل گردند…
و وقتی سندی از ضعف درآمد شهرداری سخن راند حیدری دوباره به طرح ممیزی، بانک شهر جهت ورود سرمایه گذاران و…اشاره کرد و یادآوری نمود که شهرداری گلوگاههای وصول درآمدی را نمی شناسد و باز هم تاّکید کرد که ما باید حق مان را از بالایی ها بگیریم حتی اگر قرار باشد بست بنشینیم!

احمدزاده رئیس شورای شهر نیز همان دغدغه های همکارانش را در رابطه با بودجه و تخصیص اعتبارات داشت اما در ارتباط با موضوعات مطرح شده عنوان کرد که نظر فرماندار محترم بر اینست که در شهرداری کار کنند ما بودجه تخصیص خواهیم داد. نامزد حقوقدان شهرداری بلافاصله متذکر گشت که: سیلی نقد به از حلوای نسیه!… فرماندار باید به وظایف قانونی اش بپردازد… در منافع عمومی شهر تعارف نداریم. شهرداری دچار وضعیت اورژانسی است، پرسنل حقوق معوقه دارند آنگاه آقای فرماندار می گویند بعداّ در آینده خواهیم پرداخت!…شهرداری در کمیته بودجه شهرستان ضعیف عمل کرده است.

صراحت بیان و لحن محکم و تواّم با دردمندی حیدری قابل توجه بود. این نکته وقتی بارزتر گشت که وقتی نعمتی برای نشان دادن موانع پیش روی شهرداری از نقش ارگانهای موازی دیگر و بطور مثال از عدم همکاری لازم توسط سازمان راهنمایی و رانندگی در رابطه با ترافیک شهری سخن به میان آورد، وی با حرارت مسئولانه ای اظهار داشت: “اگر اینطور است پس چرا اینجا نشسته ایم…اصلاّ فراخوان برای چیست؟…فرماندار باید دستگاههای ذیربط را ملزم به اجرای قانون نماید… در شورای ترافیک حضور پیدا کرده و امضاء می کنیم و می آییم؟!
حیدری در پایان جلسه و در پاسخ به پرسش احمدزاده، واقع بینانه دوباره تاّکید کرد که دنبال شعارهای بزرگ نرویم و به اندازه ظرفیت و بضاعت فومن انتظار داشته باشیم. وی هر گونه کار ماندگار را منوط به حل معضل پل ورودی شهر نمود.
شاید کمبود تجربه اجرایی و یا غیر مرتبط بودن رشته تحصیلی محمد علی حیدری نقطه ضعف او محسوب شود اما با توجه به اشراف جامع و برنامه کاربردی و همچنین نگاه تیزبین و شخصیت مقتدر او که نیاز ضروری شهر فومن می باشد، سرمایه گذاری و هزینه حول وجود او به ریسک اش می ارزد. فومن کسی را می طلبد که بتواند حیثیت از دست رفته اش را از بطن همین ساختار معیوب و از متولیان جور واجور آن اعاده نماید.. و شاید این جنگجو حیدری باشد.