اختصاصی راه سوم/ اکبر نوری: جابجایی عناصر “قدرت” و مهره چینی های اعمال شده در دستگاههای دولتی همانند “استانداری ها” از مبانی غیر دموکراتیک تاّثیر می پذیرد.
قدرت میل به تقسیم شدن و شراکت ندارد! این در ذات قدرت نهفته است. قدرت اساساّ ماهیتی انحصارطلبانه دارد مخصوصاّ به هنگامی که جامعه در وضعیت سنتی و یا “گذار” سیر می کند بیشتر از هر زمانی از این مبنا پیروی می کند.

در همین رابطه خصلت ویژه رفتاری کنشگران سیاسی و اجتماعی، برقراری ارتباط با قدرت مستقر جهت بهره بردن از مواهب مربوطه می باشد. از اینرو هر دولتی که بر سر کار می آید، فعالان سیاسی به سرعت در صدد تطبیق با آن از طریق تراشیدن توجیهات بنی اسراییلی بر می آیند اما نکته اینجا است که کجای این رویه و رویکرد تعجب برانگیز و غیر عادی می نماید؟!
کدام گروه و جریان سیاسی می تواند تنزه طلبانه خود را مبرا از این مشی و رویکرد سیاسی قلمداد کند؟
چرا طوری فضاسازی و وانمود می شود که انگار یک جریان و یکسری از کنشگران تافته جدا بافته هستند؟! این ویژگی رفتاری عمومی و منبعث از هژمونی قدرت سنتی است. هیچ جریان سیاسی خارج از این قاعده تعریف نمی شود.
نکته مهمی را که باید به خاطر داشت این است که به جای تمرکز غیر معقولانه در ساخت حقوقی و تولید انتظارات واهی، می بایست در ساخت حقیقی قدرت توجه و دقت نظر کافی داشت و مقتضیات و مقدورات آن را سنجید و در نظر آورد.

انتظارات “ائتلافی” جریان اصلاح طلبی از قدرت و سهم خواهی، آن هم در زمینه ای سنتی بی مورد می نماید. کدام ائتلاف؟ مگر قرارداد یا تفاهم نامه ” الزام آوری” میان گروهها تدوین شده است.؟ در فقدان “نظام حزبی” همه اقدامات، رفاقتی و در نهایت، اخلاقی تنظیم می شود. وقتی هیچ ضمانت اجرایی و تعهد عملی وجود ندارد قاعدتاّ همه چیز از بستر طبیعی دنبال خواهد گشت و طبیعت قدرت، بماهو، انحصار است!

البته این رفتار سیاسی عمومیت دارد. احمدی نژاد اصولگرا هم در فردای پیروزی اش، با همپیمانان هم مسلک خویش همین رویه را در پیش گرفت و جز حواریون خود، پای همه اصولگرایان را از قدرت بیرون کشید. مگر افرادی که از لیست اصلاح طلبان به مجلس راه یافتند و فراکسیون امید را شکل دادند از همین رویه پیروی نکرده اند؟! عملکرد انحصارطلبانه همین شورای مصلحتی اصلاح طلبان در انتخابات اخیر مورد انتقاد فعالان سیاسی دموکرات قرار نگرفت؟! “جریان اعتدال” را نیز نباید بیرون از این معادلات سنتی قدرت ارزیابی نمود! جانماز آب کشیدن چرا؟! آنان هم خواسته و ناخواسته از همین قاعده پیروی کرده و خواهند کرد.

این واقعیت جامعه ما است. جریانات سیاسی همگی در این فضا تنفس و سیاست ورزی می کنند، جایی برای شرمندگی وجود ندارد! اینجا فرانسه با نظام مستقر حزبی و رفتارهای شفاف و قانونی تضمین شده نیست!
ما در فضایی سنتی، در وضعیت گذار به ساختارهایی مشوش در آویخته ایم. تا اوضاع بر این منوال است ذهنیت رویاپردازانه و رفتار طلبکارانه را باید به کنار نهاد!