پیامبر اسلام (ص) می فرماید
۞ «بهترین امور، حد وسط و میانه و حالت اعتدال آنها است و باید دوست داشتنی ترین امور در نزد تو، حد وسط و معتدل آنها در حق باشد» (مستدرک الوسائل، ج ۸: ۲۵۵) ۞

تأملی درباب نشست نوبخت با خبرنگاران گیلان

Monday, 19 August , 2019
امروز : دوشنبه, ۲۸ مرداد , ۱۳۹۸ - 18 ذو الحجة 1440
شناسه خبر : 23796
  پرینتخانه » گیلان تاریخ انتشار : ۲۰ مهر ۱۳۹۶ - ۱۳:۲۴ | ارسال توسط :

رویای شهردار شدن عضو شورا

اختصاصی راه سوم/ اکبر نوری: خلاصه پس از چند ماه کش و قوس و تردد سرگرم کننده گزینه های تعرفه شده به صحن شورای شهر فومن، شنیده های غیر رسمی رنگ‌ واقعیت به خود گرفت و در نهایت این حسین غلام نیا عضو شورای پنجم بود که بقول نورالدین نعمتی جسارت به خرج داد و […]

رویای شهردار شدن عضو شورا

اختصاصی راه سوم/ اکبر نوری: خلاصه پس از چند ماه کش و قوس و تردد سرگرم کننده گزینه های تعرفه شده به صحن شورای شهر فومن، شنیده های غیر رسمی رنگ‌ واقعیت به خود گرفت و در نهایت این حسین غلام نیا عضو شورای پنجم بود که بقول نورالدین نعمتی جسارت به خرج داد و بعد از لابی های صورت گرفته در جلسه ای فرمالیته با اخذ آراء مثبت رفقا بر کرسی شهرداری فومن جلوس نمود!

گویا تجربه حوادث و جدال های فرسایشی شورای قبل چنان چشم اعضاء شورای پنجم را ترسانده است که نتوانستند به شخصی خارج از مجموعه شهرداری اعتماد نمایند! حوادثی که یک پای ثابت آن را چنانچه سردار نعمتی هم گوشزد کرد باید در میان محافل و اعمال نفوذ لیدرهای شهر جست که دامنه فعالیت شان حتی تا صحن جلسات شورا هم کشیده می شود!

جلسه یازدهم شورای پنجم شهر فومن از هر بابت جالب بود، از حضور چشمگیر شهروندانی عمدتاّ ورزشی و پر دغدغه شهر گرفته تا تعرفه شدن عضو شورای به دست خود که به شکلی کاملاّ سنتی در طی صحبت هایش بر خلاف رویه نامزدهای مردود شده، خبری از نمایش اسلاید و کلیپ و … نبود. ظاهراّ با وجود لابی های انجام گرفته نیازی به این اداها احساس نشده بود و شاید هم بقول جلیل سندی یکی از اعضای شورای شهر که در جلسه قبل اظهار کرد مسائل شهر فومن چندان پیچیده نیست! همین که وحدت نظر شورا در امر انتخاب شهردار تامین شده باشد، کافی است.

احتمالا به همین علت و شتابزدگی بوده است که در گفتار غلام نیا به عنوان نامزد شهرداری نشانی از طرحی منسجم و برنامه ای مدون و راهکاری اجرایی و رد پایی از نگرش و ایده های کاربردی و کارگردگرایانه مشاهده نشد و هرچه که بود و از تحلیل واژگان و جملات او بیرون می زد، بیان صرف مشکلات واشارات تکراری و توصیه گونه و مفاهیمی با بار احساسی و قول و وعده های پوپولیستی غیر مصداقی بود؛ تکیه کلام هایی چون “چکمه پوش خواهم شد…مرد میدان عمل و کار…کت کندن…پاکدستی…جوانگرایی و…” که بیشتر به کار متینگ های انتخاباتی می آمد تا جایگاهی مدیریتی و مسئولیتی که می بایست با برنامه و راهبرد شهری و چشم انداز توسعه همراه باشد؛ شبیه رویه و زمزمه هایی که در بدو ورود فرماندار هم از ایشان شنیده گشت اما در عمل به گشایش چشم اندازی نو و توسعه شهر منجر نگردید.

موضوع “تعهد و تخصص” از اول انقلاب پای ثابت مباحث و گزینش های مدیریتی در ایران بوده است. در سخنان و کلام غلام نیا به دفعات از ادبیات و نمادهای سمبلیک ارزشی استفاده شد که کفه تعهد را پر رنگ می نمود، در نهایت امر هم مشخص نگردید که شورا به کدام فاکتورها راّی داد! مبنای آراء مثبت اخذ شده چه بود؟ آنطوری که علیدوست سخنگوی شورای شهر هم بر روی آن مانور می داد اساساّ نیازی به ارایه برنامه و تمرکز بر مقوله تخصص و تجربه مدیریت شهری که آنهمه وقت دیگر گزینه های شهرداری را گرفت،نبود و سود بردن سطحی و بدون پشتوانه مستدل و قابل بحث از واژه “مدیر” کفاف می کرد!
در همین راستا می توان درک کرد که چرا لیست بلندبالای سوالات احمدزاده رئیس شورای شهر فومن که دلخور هم می نمود، پاسخ درخوری نیافت. غلام نیا در پاسخ به سوالات اساسی احمدزاده در باره منابع درآمدی شهرداری، درآمدهای پایدار، بحث گردشگری، ساماندهی نیروهای شهرداری، بحث توسعه شهری و…با انداختن توپ در زمین شورا ضمن همسویی با علیدوست به این فرضیه نادرست و تصور کلیشه ای رایج در فضای مجازی پناه برد که تابع و مجری تصمیمات و مصوبات شورا خواهد بود و به برنامه های آنها عمل خواهد کرد! ذهنیتی که با منطق مدیریت و ذات انسانی سنخیتی ندارد و اساسا چالش های فی مابین شهردار_شورا از همین مسئله ریاست و قدرت نشاّت می گیرد.

اما ناگفته پیداست چنانچه در تهران نیز محمد علی نجفی با ارائه برنامه به شورای شهر، بر کرسی شهرداری نشست، شهردار می بایست مغز متفکر و خلاق شهر باشد. وظیفه اصلی شورا نظارت بر عملکرد شهردار و نحوه پیشبرد برنامه های تصویب اوست. شوراها هیچگاه طرح و برنامه ارائه نمی دهند بلکه فقط در مورد طرح های بنیادین مدیریت شهری که توسط مراجع عالی تهیه و تدوین شده جهت اطلاع و رای گیری به سمع و نظرشان می رسد. اگر هم اعمال نفوذی می کنند به معنای صلاحیت قانونی شان به مثابه برنامه ریز نیست. این شهرداری ها هستند که اختیارات زیادی در مورد طرح تفصیلی و مشارکت در مکانیسم تهیه طرح جامع دارند. اینکه سخنگوی شورای شهر در ذیل جمله اش(من به برنامه رای نمی دهم) با اشاره به آقا غلام نیا اضافه می کند” کسی که درد را می شناسد، درمان را هم می شناسد”، ناخواسته تاکید بر برنامه دار بودن شهردار می باشد! مگر مقوله درمان همان مقوله تجویز و ارائه راهکار و طرح نیست! و نکته آخر اینکه با خالی کردن صندلی شورای شهر و تعویض جامه وکالت با جامه ریاست، وفای به عهد و تکلیف تعهدی که با رای دهندگان بسته شده بود به کجا می رود؟!

اکبر نوری

|
به اشتراک بگذارید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.