به‌طور طبیعی آقای ناطق‌نوری جایگزین آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی شده‌اند
 
حجه‌الاسلام محسن غرویان در پاسخ به پرسش نامه نیوز، در ارتباط با جایگاه و ظرفیت کنونی حجه‌الاسلام ناطق‌نوری در عرصه سیاسی کشور برای رهبری جریان اعتدا‌ل‌گرا، اظهار داشت: شخصیت سیاسی اجتماعی آقای ناطق نوری با توجه به سوابق ایشان، ظرفیت بسیار مناسبی است. ایشان از شاگردان نزدیک امام خمینی(ره) بوده‌اند و همچنین عهده‌دار پست‌های حساس نظام در ادوار مختلف بوده اند. به هر حال شخصیتی مبارز و در عین حال معتدلی هستند که روابط بسیار خوبی با [مرحوم] آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی داشتند و نیز جایگاه خوبی بین «جامعه روحانیت مبارز تهران» و «جامعه مدرسین حوزه علمیه» دارند و در مجموع ارتباط ایشان با شخصت‌های تأثیرگذار نظام مثل ریس مجلس و رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، خوب و نزدیک است. از این جهت ظرفیت ایشان برای هدایت جریان اعتدال‌گرا به نظر من بسیار بالا و مناسب است.
 
این فعال سیاسی تأکید کرد: به خصوص بعد از فقدان آیت الله هاشمی رفسنجانی،خلاء یک لیدر فکری دارای ظرفیت بالا، احساس می‌شد که به‌طور طبیعی آقای ناطق‌نوری جایگزین آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی شده‌اند و این موضوع از سوی جامعه هم مورد پذیرش قرار گرفته است. من فکر می‌کنم اوضاع کنونی شرایط مناسبی اسب برای تأثیرگذاری آقای ناطق نوری در عرصه سیاسی کشور.
غرویان، افزود: در حال حاضر در جریان اعتدال، خود آقای دکتر روحانی نقش پررنگی دارند و سیدحسن خمینی هم حضور دارند. آقای ناطق‌نوری هم به لحاظ سابقه، سن و سال و تجربیاتی که دارند از جایگاه بالایی برخوردارند. البته که هر سه نفر، ویژگی‌های خاص خود را داشته و تأثیرگذاری متفاوتی هم دارند.
 
در پایان این مدرس حوزه علمیه قم، احتمال نگاه حجت‌الاسلام ناطق‌نوری به کاندیداتوری در انتخابات مجلس شورای اسلامی (۱۳۹۸) و ریاست جمهوری ( ۱۴۰۰)، اظهار داشت: این احتمال را ضعیف می‌بینم. خود آقای ناطق‌نوری هم چندین بار اظهار کرده‌اند که سن و سال‌شان از این‌که دنبال این پست‌ها باشند، گذشته است. به هرحال ایشان یک شخصیت انقلابی هستند و دوست دارند انجام وظیفه کنند. بعید می‌دانم ایشان خودشان را به عنوان کاندیدا مطرح کنند؛ البته در عالم سیاست هرچیزی ممکن است.
 
ناطق هم وارد فضایی که بخواهد رهبری یک جریان نامشخص را بر عهده بگیرد، نمی‌شود
 
در اظهار نظری دیگر ، ناصر ایمانی در گفتگو با نامه نیوز، در خصوص کنش سیاسی حجت‌اسلام ناطق‌نوری طی سال‌های اخیر، اظهار داشت: یک سری حوادثی در سال ۱۳۸۴ اتفاق افتاد که منجر به رنجش آقای ناطق‌نوری از اولاً جریان اصول‌گرایان و ثانیاً از مجموعه سیاست‌ورزی موجود در کشور شد؛ که این موضوع را بارها ایشان در صحبت‌های مختلف طی ده پانزده سال گذشته عنوان کرده‌اند. ایشان نسبت به وضعیت فرهنگ سیاسی کشور، معترض و دل‌چرکین هستند و از اصول‌گرایان هم برای حوادث سال ۱۳۸۴ و شورای هماهنگی و اتفاقاتی که وارد آن نمی‌شوم، ناراحت هستند. در سال ۱۳۸۸ و در جریان مناظره‌های انتخاباتی که حملاتی از سوی آقای احمدی‌نژاد به آقای ناطق‌نوری انجام شد و بعد از آن عدم دفاع برخی از شخصیت‌های جریان اصول‌گرا از آقای ناطق‌نوری، باعث رنجش خاطر بیش‌تر ایشان شد. البته این موارد که بیان شد، فرع بر این موضوع است که اساساً آقای ناطق‌نوری مقداری به آن چه که فرهنگ سیاست‌ورزی در کشور ما وجود دارد، به‌طور کلی ناخرسندی دارند. برای همین هم ترجیح دادند از عرصه سیاسی کمی فاصله بگیرند، هم از جناح‌های سیاسی و هم به‌طور کل از عرصه عمومی سیاست.
 
این فعال سیاسی اصول‌گرا، در خصوص احتمال هدایت اعتدال‌گرایان و رهبری این جریان سیاسی، گفت: با تأکید بر چنین اتفاقی، دلایلش کم است که چنین شود. ایشان هم‌چنان نسبت به این فرهنگ سیاسی گله‌مند هستند؛ فرقی هم ندارد، اصول‌گرا باشد، اصلاح‌طلب باشد یا اعتدال‌گرا؛ ایشان به‌طور کلی چنین دیدگاهی ندارند. نکته دوم اینکه، هنوز نمی‌دانیم اعتدال‌گرا یعنی کی و چی؟! این ابهام هم شاید باعث شود، ایشان به این عرصه ورود پیدا نکنند. اعتدال‌گرا یعنی کی؟ تعریف تئوریک مشخصی ندارد. به عنوان نمونه اگر بخواهیم مثال بزنیم و بگوییم دولت فعلی اعتدال‌گراست؛ این دولت که اعتدال‌گرا نیست؛ این چه اعتدال‌گرایی است؟ یعنی در جریان اصول‌گرا این قدر معتدل نداریم که بخواهد در این دولت مورد استفاده قرار گیرد؟ این دولت، اصلاح‌طلب است؛ اصلاح‌طلبان خودشان هم می‌دانند و آقای روحانی هم طی چهار سال گذشته به شدت جناح اصول‌گرا حمله کردند؛ ایشان یک اصلاح‌طلب هستند، تعارف هم نداریم.
 
وی در ادامه افزود: بنابر این نمی‌دانیم اعتدال کیست؟ یک زمان ممکن است بگوییم، بخشی از این جریان و بخشی از جریان دیگر که خط مشی معتدل‌تری در سیاست داخلی و خارجی دارند، گرد هم آمده‌اند، که در عمل و در دولت آقای روحانی این اتفاق رخ نداده است تا بتوانیم یک تعریف ذهنی مشخص از اعتدال در دست داشته باشیم؛ بنابر این چون این ابهام وجود دارد، آقای ناطق هم وارد فضایی که بخواهد رهبری یک جریان نامشخص را بر عهده بگیرد، نمی‌شود.