پیامبر اسلام (ص) می فرماید
۞ «بهترین امور، حد وسط و میانه و حالت اعتدال آنها است و باید دوست داشتنی ترین امور در نزد تو، حد وسط و معتدل آنها در حق باشد» (مستدرک الوسائل، ج ۸: ۲۵۵) ۞
Tuesday, 23 October , 2018
امروز : سه شنبه, ۱ آبان , ۱۳۹۷ - 13 صفر 1440
شناسه خبر : 26245
  پرینتخانه » گیلان تاریخ انتشار : ۰۹ آذر ۱۳۹۶ - ۱۳:۵۵ | ارسال توسط :

“در زیر پوست شهر چه می گذرد؟”

اختصاصی راه سوم/ اکبر نوری: تند تند فقط این مهره ها هستند که در شهرداری ها و فرمانداری ها و…جابجا می شوند بدون اینکه نشانی و خبری از بازدهی و بیلان کاری مدیران در حوزه تحت امرشان ارائه داده شود! همیشه ابتداً شنیده ها و گمانه زنی ها بگوش می رسد و سپس دیری نمی […]

“در زیر پوست شهر چه می گذرد؟”

اختصاصی راه سوم/ اکبر نوری: تند تند فقط این مهره ها هستند که در شهرداری ها و فرمانداری ها و…جابجا می شوند بدون اینکه نشانی و خبری از بازدهی و بیلان کاری مدیران در حوزه تحت امرشان ارائه داده شود!
همیشه ابتداً شنیده ها و گمانه زنی ها بگوش می رسد و سپس دیری نمی گذرد که شنیده ها رنگ واقعیت به خود می گیرند و در پس آن محافل مختلف شهرها به تحرک می افتند و در بدر در پی لابی با گزینه جدید و نزدیکی به قدرت جهت بهره مند شدن یا از دست ندادن مزایای کسب شده روان می شوند و در رقابتی مذموم و سرمایه سوز، رقابتی مهوع و و مشوش را که منافع شهر را دستمایه و بازیچه اکابر و جوانان جویای نان و نام می سازد، دامن می زنند و با توانی دو چندان بر شیپور ارادت و تملق و بعضاً تهدید و تطمیع می دمند! البته در بطن چنین چارچوب مه گرفته و آشفته ای نگاه معطوف به قدرت و کسب ثروت و منافع مالی و ریزه خواری امری طبیعی می نماید!

در این اثنا پچ پچ های حول نماینده و فرماندار شهر فومن هم که عمدتاً در سکوتی رازآلوده به خود پیچیده اند نیز حکایتی دیگر دارد!
طایفه ای نماینده را باعث و بانی همه این اتفاقات و تحولات پشت صحنه فرض می کنند و زبان به انتقاد و شماتت و ملامت می گشایند که هدفش تعرفه فرمانداری بله قربان گوی و ضد رسانه از شهر همسایه می باشد و پاره ای هم او را فاعل بی اختیار و تماشاگر صرف امواج تغییرات مدیریتی قلمداد می کنند که توان جابجا کردن مهره ها از او ساقط است. تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل!

این روزها سازمان شهرداری نیز روزهای پر التهابی را می گذراند پروسه انتخاب شهردار که از اول با حواشی بسیاری همراه بود و در نهایت هم شگفتی آفرین گشت، پس از آن نیز همچنان به روند غافلگیرانه اش تداوم بخشیده است. آنچه تا کنون غلام نیا شهردار جدید شهر فومن را از سلف همتایانش متمایز ساخته بیشتر از آنکه برنامه و طرح هایش باشد، رویه و خصایص ویژه مدیریتی اش است که عمل گرایانه و مبتنی بر ادعای قانون گرایی است؛ مقوله ای که خود بر پایه آن تصریح می کند” فقط ولایت فقیه خط قرمز اوست و بر مر قانون تاکید مطلق دارد!” تاکید شهردار جدید در این زمینه بعضاً آدمی را به یاد کاراکتر بازرس ژابر در رمان بینوایان ویکتور هوگو می اندازد؛ شخصیتی بی اغماض و انعطاف ناپذیر در برابر قانون! ناگفته نماند که نوسانات شدید و افراط و تفریط از ویژگی های جوامع ناپایداری مانند ایران می باشد.
در این راستا پر بیراه نیست اگر گفته شود که رویه غلام نیا صدای اعتراض بیشماری را هم در آورده است. بسیاری این رویکرد را تب تندی تصور می کنند که عنقریب به عرق سردی منتهی خواهد شد و البته معدودی نیز در این آرزو بسر می برند! پاره ای هم از تبعیض و دوگانه کاری عوامل شهرداری در رابطه با طرح های شهری سخن می رانند که شخص غلام نیا آن را تکذیب و ناشی از سوء تفاهم می داند.
هر چه که هست شهردار جدید به پشتوانه لابی های موفق و حمایت نهادهای تصمیم ساز نظامی، قضایی و دولتی و ادارات تابعه برنامه هایش را به پیش می برد و ظاهراً وقعی به حرف و حدیث ها نمی گذارد. از جمله موضوع قطع شدن اضافه حقوق ها که با توجه به تنگناهای اقتصادی موجود نه تنها عرصه را بر پرسنل شهرداری سخت خواهد کرد، بلکه با ایجاد نارضایتی از انگیزه و تعهد لازم جهت سرویس دهی بهینه خواهد کاست.

مورد دیگر استفاده از نیروهای غیر مرتبط شهرداری بعنوان همراه و ملازم در ساعات عصر است که توجیهی منطقی بر آن مترتب نیست. یا درب همیشه گشوده اتاق شهردار که وضعیتی ناخوشایند و معذب را بر مراجعه کنندگان هموار می سازد. فضایی که به علت آشفتگی و تداخل موضوعات و عدم تمرکز نمی توان امیدوار به کارایی و حل و فصل مسائل و معضلات مطروحه شهروندان عادی و یا نشست های فنی و کارشناسانه در آن بود. با این وجود اگرچه در همین متن گشاده رویی شهردار جدید در استقبال از مراجعه کنندگان و پاسخگو بودن اش پوئن مثبت و قابل تقدیر است اما در هر صورت زمزمه های درگوشی حاکی از آن است که عوامل درونی و بیرونی شهرداری چندان همدل با سیاست ها و مشی درب های باز آقای شهردار نیستند!

و اما در باب باشگاه فوتبال شهرداری..
همین قدر که جلسه شورای شهر فومن به خاطر آن غیر علنی برگزار شد نشاندهنده اهمیت کلیدی آن و فشار سنگینی است که بر شورا و شهردار فومن وارد می شود. قطعاً دستور غیر علنی بودن برخی از جلسات شورا که بنا به صلاحدید و اهمیت موضوع صادر می شود امری طبیعی و حق شورا است و مسلماً جامعه خبری اقتدارگرایانه یا طلبکارانه با این مسئله برخورد نخواهد کرد اما اطلاع رسانی درست و اصولی و مطابق با موازین عرف، انتظاری بجا از سوی ارباب رسانه نیز می باشد. متاسفانه در این مورد خاص اطلاع رسانی بسیار مبتدیانه، غیر حرفه ای و البته برخورنده صورت گرفت و بایست دید که مسئولیت این مسئله با چه کسی بوده است، رئیس شورای شهر، سخنگوی آن و یا…

از این موضوع گذشته آنچه از پیش از راهروهای شهرداری و منابع آگاه در باره تیم فوتبال شهرداری مطلع شدیم بیش از پیش مشخص می کند که ساختار این به اصطلاح باشگاه از همان ابتدا بر روی آب بنا گشته و مقدورات آن سنتی و الله بختکی بدون لحاظ کردن ابتدایی ترین سازوکارهای حرفه ای و ساختارهای مالی سامان یافته است. مسئولین باشگاه از همان نقطه آغازین تاًسیس آن چشم به مساعدت و “اعانات” خیرین محلی داشته و دل به روش “صدقه سری” داده اند! روندی که با صعود تیم به مدارج بالاتر اکنون به بحرانی هول انگیز مبدل شده است، چاه ویلی که همه را در خود فرو برده است.
سعید بخشی زاده داور بازنشسته ملی شهر فومن که هم اینک در سازمان شهرداری شاغل می باشد معتقد است” مدیریت یک باشگاه ورزشی اول از همه باید بر روی تامین منابع مالی متمرکز باشد. باشگاه حرفه ای ساختار می خواهد. وقتی دسترسی به ابزار اولیه وجود ندارد، ورزشگاه، بازیکن، لباس و توپ و فاکتورهای پایه موجود نیست، دم زدن از لیگ برتر تعجب آور و بی معنی است! وقتی قراردادها حرفه ای نیست مربی خواهد رفت…وقتی به بازیکن نه پول می دهند و نه قراردادش را فسخ می کنند تا به تیمی دیگر برود بنوعی او را به اسارت گرفته ایم و این عملی غیر اخلاقی است.”
در نهایت بی تردید این شکل از باشگاهداری امکان ادامه دادن نخواهد داشت و دیر یا زود از هم خواهد پاشید. باید دید اعضای شورای شهر و شهردار در جلسه غیر علنی چه خوابی برای آن دیده اند. آیا به تعیین تکلیف نهایی آن مبادرت ورزیده اند یا اینکه باز به مسکن درمانی راًی داده تا در رویه ای ابتر دست نیاز همیشگی جهت سرپا نگه داشتن آن بسوی استاندار،نماینده، فرماندار، سرمایه دار و بازاری و…دراز باشد!!!

نکته آخری که باید به آن اشاره کرد شکاف نامحسوس میان اعضاء شورا و روابط متمایز و دسته بندی شده هر یک با شهردار جدید و نیز با نمایندگان پیشین و فعلی مجلس و فرماندار و دیگر نهادهای تصمیم ساز است که به مانند شورای چهارم می رود تا به دمل چرکینی مبدل گردد. ساز شورا کوک نیست و در نشست ها و گردهمایی های مختلفی که به بهانه های متعدد در منطقه برگزار می شود، می توان یارگیری های عناصر شورا را رصد نمود! نشست هایی که با حضور انحصاری بعضی از اعضای شورا و بی خبری بقیه به سرانجام می رسد!
گویی هر یک از اعضاء شورا با یکی از ارباب قدرت بسته و هماهنگ گشته است. صف بندی های قبیله ای از درون که سر نخ آن به صف بندی های بیرون گره خورده است. آنارشی و عدم تعامل و روابط باندی همواره بزرگترین سد پیشرفت و ترقی شهر فومن را رقم زده است.

به موازات این دسته بندی ها وقتی از ورود عضو شورا به ساختمان فرمانداری فومن ممانعت به عمل آمد این قضیه نه تنها انعکاسی در افکار عمومی و تریبون متولیان دیگر دستگاهها نیافت بلکه در درون شورا و در جلسه رسمی آن نیز از طرف دیگر اعضا، رئیس شورا و سخنگوی آن بازتابی پیدا نکرد!
آنارشی و عدم تعامل و روابط باندی و قبیله ای همواره بزرگترین مانع پیشرفت و ترقی شهر فومن بوده است و اینطور که پیداست قرار نیست دست از سر آن بردارد!

اکبر نوری

|
به اشتراک بگذارید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.