پیامبر اسلام (ص) می فرماید
۞ «بهترین امور، حد وسط و میانه و حالت اعتدال آنها است و باید دوست داشتنی ترین امور در نزد تو، حد وسط و معتدل آنها در حق باشد» (مستدرک الوسائل، ج ۸: ۲۵۵) ۞
Saturday, 7 December , 2019
امروز : شنبه, ۱۶ آذر , ۱۳۹۸ - 10 ربيع ثاني 1441
شناسه خبر : 28902
  پرینتخانه » آخرین اخبار تاریخ انتشار : ۱۲ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۱:۳۴ | ارسال توسط :

تیتر «امام آمد» چگونه انتخاب شد؟

راه سوم: «امام آمد» همان تیتری است که چهال سال پیش روی روزنامه «کیهان» نقش بست تا همراه طنین شادی مردم در خیابان‌ها باشد. به گزارش ایسنا، صبح روز ۱۲ بهمن سال ۵۷ درحالی امام خمینی پا به فرودگاه مهرباد گذاشت که روزنامه‌نگارنی که آن روزها تعدادشان همانند امروز چندان زیاد نبود، درحال مخابره اخباری […]

تیتر «امام آمد» چگونه انتخاب شد؟

راه سوم: «امام آمد» همان تیتری است که چهال سال پیش روی روزنامه «کیهان» نقش بست تا همراه طنین شادی مردم در خیابان‌ها باشد.

به گزارش ایسنا، صبح روز ۱۲ بهمن سال ۵۷ درحالی امام خمینی پا به فرودگاه مهرباد گذاشت که روزنامه‌نگارنی که آن روزها تعدادشان همانند امروز چندان زیاد نبود، درحال مخابره اخباری بودند که قرار بود بخش مهمی از تاریخ معاصر کشورمان را رقم بزند.

فریدون صدیقی، روزنامه‌نگار باسابقه که آن روزها خبرنگار جوان روزنامه «کیهان» بود، از جمله خبرنگارانی بود که برای انعکاس خبر بازگشت امام خمینی پس از تبعیدی ۱۵ ساله به فرودگاه مهرآباد رفت. در بخشی از خاطرات او که در طی این سال‌ها برای رسانه‌های مختلف روایت کرده، آمده است که:

»ما یک گروه ۳ نفری بودیم که باید آن روز به فرودگاه می‌رفتیم. این انتخاب از پیش انجام شده بود. عکاس ما خدا بیامرز حسین پرتوی بود که همان عکس معروف دیدار همافران با امام را هم ثبت کرده است. فضا طوری بود که آقای پرتوی بابت عکسی که از امام گرفته بود حدود ۴۸ ساعت خودش را پنهان کرد که دستگیر نشود، یک گروه دیگر هم به غیر از ما به سرپرستی آقای مهدی فرقانی در بهشت زهرا مستقر شده بود که ایشان گزارش سخنرانی امام در بهشت زهرا را دادند و آن تیتر معروف «من توی دهن این دولت می‌زنم» از آن گزارش در آمد«.

»ما صبح زود به فرودگاه مهرآباد رفته بودیم، جایی را وسط سالن جانبی برای ارتباطات تلفنی خبرنگاران درنظر گرفته بودند، دور تا دور سالنی که قرار بود امام وارد آنجا شوند نمایندگان گروه‌ها و احزاب مختلف با پلاکاردهایی در دست ایستاده بودند. ذهنیت این بود که امام وارد سالن می‌شوند و بازدیدی می‌کنند، از سالن خارج می‌شوند و به سمت مقصد مورد نظر حرکت می‌کنند. خبرنگارها و عکاس‌ها را در نیم طبقه بالایی فرودگاه که مشرف به باند فرودگاه بود مستقر کرده بودند. جمعیت انبوهی از خبرنگاران از رادیو و تلویزیون و رسانه‌های مختلف آمده بودند. در آن شلوغی نخستین تماسی که با روزنامه گرفته شد موقعی بود که هواپیما به زمین نشست. از طریق همان تلفن مستقر در فرودگاه گزارش را به روزنامه دادم که ساعت مثلا ۹:۲۷دقیقه است و امام آمد. همافران در فرودگاه هستند، عکاس‌ها پای پلکان هستند. یعنی فقط فرصت شد که این گزارش داده شود که امام آمد و آن آمدن تیتر شد«.

او همچنین درباره تیراژ روزنامه «کیهان» در روز ۱۲ بهمن سال ۵۷ می‌گوید: شنیده‌های من حاکی از ۵بار با ۵خبر است. در آن زمان فقط ۴صفحه رویی کیهان تجدید چاپ می‌شد. تیتر امام آمد یکی از تیترهای آن روز کیهان بود. یکی از تیترها همان تیتر «من توی دهن این دولت می‌زنم» بود. روزی که امام آمد تیراژ کیهان برای نخستین بار به بالای یک میلیون نسخه رسید. اتفاق عجیب، بی‌سابقه و تکرار نشدنی در تاریخ مطبوعات پیش از انقلاب و حتی بعد از انقلاب.

|
به اشتراک بگذارید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.