راه سوم
رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان گیلان با مهم برشمردن نقش دانشگاه در ارتقاء و بهبود صنعت افزود: دولت تمام توان خود را به خدمت خواهد گرفت تا وضعیت صنعت ما از آن چیزی که امروز هست بهتر باشد.

راه سوم: محمدی با تأکید براینکه شاهرگ توسعه کشور، ارتباط صنعت با دانشگاه است خاطرنشان کرد: ارتباط دانشگاه با صنعت محدود به پروژه‌های پژوهشی نیست. این ارتباط می‌تواند اشکال متفاوتی مانند خدمات مشاوره‌ای یا حتی تأمین نیروی انسانی فنی داشته باشد.

صبح روز پنجشنبه ۱۷ اسفند ماه، اولین همایش صنعت و دانشگاه گیلان با حضور رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی گیلان، غلامعلی جعفرزاده از نمایندگان مردم رشت در مجلس شورای اسلامی، رئیس دانشگاه گیلان، مدیر کل صنعت، معدن و تجارت استان و اساتید دانشگاهی و فعالان عرصه صنعت در تالار حکمت این  دانشگاه برگزار شد.

در این مراسم کیوان محمدی رئیس سازمان ضمن تبریک ولادت حضرت فاطمه (س) و  روز زن گفت: امیدوارم نقش زنان پررنگ‌تر و درخشان‌تر در جامعه خودش را نشان دهد.

وی با اشاره پنجاهمین سال تأسیس دانشگاه گیلان و تبریک آن به دانشگاهیان ادامه داد: این را باید به فال نیک بگیریم که در چنین روزی، ارتباط دانشگاه با صنعت را گرامی می‌داریم.

رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان گیلان با مهم برشمردن نقش دانشگاه در ارتقاء و بهبود صنعت افزود: دولت تمام توان خود را به خدمت خواهد گرفت تا وضعیت صنعت ما از آن چیزی که امروز هست بهتر باشد.

وی تصریح کرد: شاید یکی از کم‌لطفی‌ها در حق گیلان در دهه‌های اخیر این است اینکه گفته می‌شود این استان کشاورزی است و زمینه پذیرش صنعت را ندارد. این حرف همان قدر اشتباه است که بخواهیم بگوییم گیلان پذیرش همه صنایع را دارد. گیلان ویژگی‌هایی دارد که صنایع در آن می‌تواند که حداکثر بازدهی را داشته و حداکثر  نفع را  برای کشور ایجاد کند.

محمدی عنوان کرد: ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که تشنه توسعه، رفاه و آرامش است و این اتفاق  نمی‌افتد جز اینکه حال و روز دانشگاه‌ها و صنعت ما بهبود پیدا کند.

وی با بیان اینکه دانشگاه به معنای امروزی خود، زاده انقلاب صنعتی است، ادامه داد: رابطه‌ای که امروز دانشگاه و صنعت با هم دارند می‌تواند تعامل مبتنی بر هم‌افزایی باشد. دانشگاه صنعت را تقویت کند و صنعت نیز دانشگاه را.

وی اضافه کرد: اگر به قرن ۱۸ برگردیم باید این سوال را پاسخ دهیم که چرا دانشگاه‌ها به شکل امروز بعد از انقلاب صنعتی سازماندهی شده‌اند؟  این امر ریشه در نیازهای صنعت داشته است. صنعت نیازمند آن بوده که به سوی جزئیات برود وتخصصی‌تر بحث کند.

رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان گیلان افزود: اگر صنعت به این نتیجه نرسد که ارتباط با دانشگاه موجب تقویت بنیان‌های تکنولوژی کارخانه او خواهد شد کم‌کم از آن دور می‌شود. اگر دانشگاه بخواهد همان علم و تکنولوژی ۵۰ سال گذشته را بیان کند در چنین شرایطی جز اینکه هزینه تولید را برای تولید‌کننده و صنعت‌گر افزایش دهد چیز دیگری نیست. ولی اگر دانشگاه ما به روز و آشنا به تکنولوژی روز دنیا باشد می‌تواند هزینه  زمان تولید را کاهش دهد و خود به خود این احساس نیاز در صنعت به وجود می‌آید که به دانشگاه تمایل پیدا کند.

محمدی با اشاره به اینکه درکشورهای توسعه یافته از سراسر دنیا به دانشگاه‌های معتبر جهت تحصیلات مراجعه می‌کنند، گفت: کشورهای مختلف چون می‌دانند این دانشگاه‌ها پژوهش‌محور بوده و ارتباط به روز با صنعت دارند از اندیشه و تحقیق این دانشگاه‌ها بهره می‌گیرند.

وی با تأکید براینکه شاهرگ توسعه کشور، ارتباط صنعت با دانشگاه است خاطرنشان کرد: ارتباط دانشگاه با صنعت محدود به پروژه‌های پژوهشی نیست. این ارتباط می‌تواند اشکال متفاوتی مانند خدمات مشاوره‌ای یا حتی تأمین نیروی انسانی فنی داشته باشد.

رئیس سازمان مدیریت وبرنامه ریزی گیلان تصریح کرد: کشورهای توسعه یافته، کار پژوهشی صنایع بزرگ خود را دست دانشگاه نمی‌دهند بلکه از دانشگاه انتظار دارند محقق تولید کند در حقیقت دانشگاه تحقیق تولید نمی‌کند بلکه محقق تولید می‌کند. ما هر دو مدل موفق را داریم.

وی با بیان اینکه اگر قرار است در بلند مدت برای کشور فکر کنیم بایستی ارتباط بین دانشگاه و صنعت در بعد دانشجویی نیز تقویت شود ادامه داد: در این زمینه ما چند مدل داریم. کشورهایی هستند که استاد و دانشجو و صنعت‌گر به صورت کوتاه مدت برای حل یک سری مشکلات با هم همکاری می‌کنند. مدل‌هایی هم وجود دارد که دانشجو هزینه‌هایی را تقبل می‌کند و به یک کارخانه‌ای می‌رود تا اینکه ببینید آن ایده‌آلی که در ذهنش است آیا درست است یا نه؟ در مدل دیگر دانشگاه‌هایی هستند که دانشجویان موظند بین ۳ تا ۵ ترم کار یاد بگیرند و در شته خود به تجربه عملی برسد.

محمدی خاطر نشان کرد: در کمتر جای دنیا است که دانشگاه پول بدهد تا صنعت تقویت شود. درهمه جای دنیا یک سیستم خود به خود است که صنعت هزینه می‌کند، دانشگاه نیز دانش تولید می کند و در یک تعامل، شغل و ثروت و رفاه و توسعه ایجاد می‌شود. اما چون آن شرایط را نداریم به صورت کمکی دولت باید به صنعتگر و پیمانکار و دانشگاه پول تزریق کند تا آن چیزی که داریم آسیب نبیند.

وی تصریح کرد: بایستی مساله ارز و سوخت را حل کنیم. این شرایطی که الان وجود دارد مانند آن است که یک بیمار دم مرگ وجود دارد که هیچ کس حاضر نیست برگه عمل جراحی را امضاء کند. همگان تمایل دارند با مسکن شرایط را آرام کنند.

محمدی در پایان گفت: سازمان مدیریت وبرنامه ریزی آن مسّکن است که بودجه می‌دهد تا شهر صنعتی ساخته شود و یا تأسیسات آن راه‌اندازی گردد. این مدل و سیستم درست و منطقی نیست. دولت چقدر می‌تواند یارانه دهد و  به دانشگاه و صنعت کمک کند؟ سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی در سطح ملی و استانی حداکثر تلاش خود را خواهد کرد.

مطالب مرتبط