راه سوم: در نظر بگیرید روزنامه یا مجله ای همسو با دولت قصد انتقاد از عملکرد چند ساله جریان اعتدال را در پیش داشته باشد و برای اینکار به سراغ یکی از فعالین باسابقه جناح اصلاح طلب و مشاور عالی رئیس جمهور در دولت اصلاحات یعنی جناب عبدالله ناصری برود. فرض هم کنید که جناب ناصری در سخنان و بیانات خود انتقادات و گلایه های جدی ای به دولت وارد داشته باشد. اما وقتی این گلایه ها، بدون پشتوانه و بدون در نظر گرفتن شرایط زمان و مکان و بدون بیان حتی یک دلیل و برهان (با پیش فرض بیان نقطه نظرات شخصی) بیان شوند و در قالب انتقاد عرضه شوند، چه جایگاهی در عالم حرفه ای سیاست پیدا می کنند؟ و اصولا چگونه واضعین و حاملین این حرفها می توانند داعیه حمایت از رئیس جمهور و جریان دولت را داشته باشند؟ از سوی دیگر کدام اخلاق حرفه ای در سیاست چنین موردی را تایید می کند که شخصی در قالب یک منتقد موافق، دست به ایراد گزاره هایی مجهول و نامشخص و وارونه و گاها غلط بزند و از آن بالاتر روزنامه نگاری در قالب پرسشگر، ضمن تایید آن گزاره های غلط با طرح سوالاتی دیگر بستر گسترده تری برای طرح مسائل جدیدتر برای جناب کارشناس ایفاء نماید.

این تقریبا کاری بود که شخص روزنامه نگار روزنامه اصلاح طلب (آرمان امروز) در قالب یک مصاحبه با جناب عبدالله ناصری انجام داد. و ضمن یک پرسش و پاسخ یک طرفه هم اعتراضاتی را به دولت (در مقام مقایسه با دولتهای دیگر) وارد ساخت و هم به ایراد سخنانی غیرحرفه ای با نتایجی نادرست و غلط پرداخت که از یک فعال سیاسی باسابقه بعید بود. عدم حرفه ای گری در مصاحبه ای که از ابتدا با تیتر درشت “نوبخت نشان داده که کارایی ندارد!!” شروع می شود و بدون ارائه حتی یک دلیل و برهان که جناب کارشناس برچه مبنا و چه ادله و چه برهان و چه قیاسی به این نتیجه رسیده اند؟ ادامه پیدا می کند. و شخص مصاحبه کننده نیز هیچ سوال و چالشی در باب چنین موضوع پراهمیتی که یکی از وزنه ها و چهره های شاخص جریان اعتدال و مورد وثوق و اعتماد رئیس جمهور، اینگونه مورد هجمه و تخریب قرار می گیرد ایجاد نمی کند. شخصی که بخش زیادی از عملکرد مثبت دو دولت اعتدال و ثبات اقتصادی آن ناشی از مدیریت و عملکرد وی در سازمان برنامه و بودجه و همچنین سخنگویی او در دولت بوده است. حال مشخص نیست بر اساس چه مکانیسمی که برای خوانندگان مشخص نمی شود از ابتدای این مصاحبه چنین نسبتی به یکی از ارکان مهم دولت و جریان اعتدال روا می شود و با همین روند، باقی سخنان به ظاهر انتقادی ادامه پیدا می کند.

مصاحبه ای که جناب ناصری با روزنامه آرمان امروز انجام دادند تقریبا تا به انتها به همین منوال پیش رفت. و با ایراد گزاره هایی مجهول و نامشخص و بدون دلیل، نسبت پشت نسبت بود که در قالب انتقاد به رئیس جمهور نسبت داده شد. هجمه برخی ایرادها تا حدی غیرحرفه ای بود که بنظر می رسید جناب ناصری گویا اطلاع و اخبار چندانی از وضعیت دولت و کابینه و عملکرد اجرایی مدیریتی رئیس جمهور ندارند و یا اینکه با مکانیسم حوزه های قانونی اختیارات ریاست جمهوری ناآشنا هستند. در برخی موارد دیگر جناب ناصری  به بیان سخنانی از جانب برخی اشخاص حقیقی یا نهادهای حقوقی می پرداختند که گویی سخنگوی آن افراد و نهادها به شمار می روند. بعید است که هم جناب ناصری و هم هیات تحریریه روزنامه آرمان امروز واقف به این مساله نباشند که چنین موردی هم به لحاظ رعایت مسائل اخلاقی و هم اصول گری حرفه ای گری مطبوعاتی چندان صحیح و شایسته نیست. اینکه جناب ناصری صحبت از انفعال رئیس جمهور در حوزه های فرهنگی و اجتماعی می کنند و معتقد هستند ایشان چندان که باید و شاید پیگیر برخی امور و وعده های انتخاباتی خود نیستند، بد نیست از ایشان پرسیده شود که پس این فضای نسبتا باز در حوزه های فرهنگی و هنری و برپایی جشنواره ها و نمایشگاه های مردمی و پرشور و آزاد و گشایش برخی از نهادهای هنری که در دولت قبل بسته شده بود ناشی از چیست؟ کدام ارگان و نهاد این فضا و بستر را برای هنرمندان و فرهنگیان و متولیان امور اجتماعی باز کرده و آزاد گذاشته و برای فعالیت آزاد و بدون دغدغه آنان جلوی دستگاه ها و جریان های ارتجاع می ایستد؟ یا در خصوص این جمله که رئیس جمهور فقط اشاره می کند و بیانیه می دهد که “مدیرانی که احساس می کنند چندان در کار خود موفق و توانمند نیستند، استعفاء دهند” و شخص روحانی را متهم به کم کاری و بی توجهی به عملکرد مدیران عالی و میانی خود می کند نباید از ایشان پرسید که انگار در جریان جابجایی و حساسیت های دولت بر روی عملکرد مدیران ناموفق پایتخت و استانی نیستند؟  در دوره دو دولت بیش تعداد زیادی در سمت های مختلف تهران و استانها به دلیل کم کاری و راندمان پایین جابجا و یا برکنار شدند و در برخی مواقع تیم دولت نشان دادند که در شایسته سالاری با هیچ فرد و جریانی شوخی نداشته و تحت تاثیر باندها و جریانها قرار نمی گیرند! یا در زمینه بودجه که تقریبا برای اولین بار این دولت روحانی بود که اقدام به شفاف سازی در عرصه بودجه کرد و با بیان ریز صورت تقسیم بندی بودجه های جاری نهادهای مسئول و غیرمسئول کشور به شرح ماوقع وقایع پرداخت. نقش مجلس در این بین دقیقاً چه بود که جناب ناصری از اقدام خوب و موثر مجلس در بودجه یاد می کنند و گله و اعتراض آن را به دولت روا می دارند؟ هر تحلیلگر با انصافی تایید می کند که اعتراضات و انتقادات خیابانی که توسط مردم صورت گرفت، به جهت عملکرد و اصلاح و شفاف سازی  دولت در بودجه نبود. اتفاقا بیشتر متوجه آن بخش از نهادهایی بود که از بودجه منتفع گشته، اما در مقابل عملکرد خود پاسخگو نیستند. حال جناب ناصری بعنوان یک فعال اصلاح طلب از این حرکت دولت تقدیر نمی نمایند، که هیچ؛ بلکه با فرافکنی و آدرس غلط دادن!علت این پدیده را در نوع بودجه ریزی دولت می بیند!؟

معلوم نیست جناب ناصری بر اساس چه آمار و مستنداتی اذعان می دارند که شخص رئیس جمهور در قیاس با روسای جمهور دیگر کمترین میزان قرار و نشست با وزرا و مدیران خود را داشته اند؟ جالب است ایشان هیچ منبع رسمی و آمار و ارقامی برای گفته های خود ذکر نمی کنند، آنان که حتی نسبتی دورتر با دولت دارند به این مساله واقف هستند که میزان جلسات مکرر رئیس جمهور با وزرا و مدیران عالی در این دولت و دولت قبل به لحاظ تعدد جلسات نسبت به باقی دولت های دیگر از میزان بسیار بالایی برخوردار بوده است. اما اینکه ایشان با فرض چنین گزاره غلطی که از آمار و اطلاعات پایین ایشان ناشی می شود دست به تفسیر این مورد که “رئیس جمهور؛ رئیس جمهور کم حوصله ای ست!” می زنند، یکی از آن موارد و انتقادات نادری ست که تاکنون کمتر منتقد و مخالفی به رئیس جمهور نسبت داده است. اتفاقا یکی از حسن های رئیس جمهور فعلی صبر و آرامش و حوصله بالای ایشان بوده که در عرصه ها و بحران های سنگین داخلی و خارجی، همواره تهدیدها را به فرصت ها بدل کرده و فضای آرام و باثباتی در همه عرصه ها برای کشور به ارمغان آورده است. (مقایسه شود با عدم صبر و حوصله رئیس جمهور قبل که عملکردهایش موجب چه جنجال ها و تنش آفرینی هایی برای کشور می شد) در خصوص این مساله هم که ایشان از زبان آقای جهانگیری در باب کیفیت عملکرد و کارآیی برخی دولت مردان  نقل قول مستقیم می کنند نیز باید از ایشان پرسید که کی و کجا آقای جهانگیری چنین نقل قولی کرده و مگر ایشان سخنگوی آقای جهانگیری به شمار می روند که از زبان ایشان سخن می گویند؟ یا مثلا در خصوص تقارن گسترش شبکه های مجازی و دولت اعتدال که ایشان تلویحا نسبت به آن اذعان می دارند و دولت را مورد خطاب قرار می دهند “که ضمن شفافیت باید نسبت به وعده های داده شده عمل کنند”، فراموش کرده اند یا ندیده و نشنیده اند که دولت همواره پشتیبان و یاور آزادی فضاهای مجازی و گردش آزاد اطلاعات بوده و است و اتفاقا در خیلی از موارد از آن به نفع شفاف سازی و رفع و جلوگیری از فساد در کشور کمک گرفته است؟
بیشتر مواردی که جناب ناصری در مصاحبه خود بیان کردند یا از سر بی اطلاعی بوده یا اینکه به ایشان اطلاعات نادرستی داده اند. اما عملکرد غیرحرفه ای ایشان و نسبت دادن گزاره های مجهول و نادرست و متهم قلمداد کردن دولت در برخی از موارد اصلا شایسته و بایسته یک اصلاح طلب قدیمی نبود.بخش اعظمی از مصاحبه مذکور فقط کلی گویی ها و جبهه گیری هایی ست که مصاحبه کننده در مقام ایراد، دلیلی مستند و روشن برای صحت کلام خود مطرح نمی کند! بهتر است که ایشان و باقی دوستان و همفکرانشان و همچنین روزنامه های حامی و پشتیبان مانند “آرمان امروز”، قبل از عزم کمک و یاری رساندن به دولت مرز بین انتقاد سازنده و تخریب را به خوبی درک کنند و سپس آستین هایشان را برای کمک های انتقادی به دولت بالا بزنند …

خط اعتدال