راه سوم: اکبر نوری/ در ابتدای جلسه دیروز شورای شهر فومن جلیل سندی انتقاداتی را در ارتباط با کاستی های برجای مانده از انتقال بازار هفتگی فومن بر شهردار وارد ساخت که در مقایسه با انتقادات شدید دو عضو دیگر شورا، لحنی آرام می نمود. موضوعات پرداخته شده توسط سندی، دغدغه همکاران وی نیز بود؛ مصوباتی که اجرا نمی شوند، عدم توجه و گزارش شهردار به شورا، عدم تعامل بین دوایر شهری مانند راهنمایی و رانندگی و شرکت برق با شهرداری و…

در همین ارتباط نورالدین نعمتی طی سخنانی صریحاً به انتقاد از عملکرد غلام نیا شهردار فومن پرداخت. المان نصب شده توسط شهردار و آسیب و خطرات احتمالی آن که ظاهراً داد همه را بالا آورده است نقطه آغازین حرف های نعمتی برای طرح انتقادات بود تا عنوان نماید که: “روال کار شهرداری “روزمرگی” شده است، نگاه “کارشناسی” به امورات شهر انداخته نمی شود.. این دیدگاه که چون ما شهردار هستیم تمام ادارات تابع ما می باشند، اشتباه است.( البته از زاویه مدیریت مدرن شهری این انتظار صائب می باشد و نقص از فقدان مدیریت واحد شهری است!) بدون هماهنگی و اطلاع مدیران دوایر شهری اقداماتی صورت می پذیرد که مشکل زا است… مصوبات شورا نادیده گرفته می شود، شهردار بدون مصوب شورا دست به عمل می زند…سلیقه ای تصمیم گیری می شود…طرح ها بدون کارشناسی تحقق می یابند…تصمیمات دقیقه ای اتخاد می گردد.”

این عضو متنفذ شورای شهر همچنین خبر داد که نیروهای متخصص شهرداری از مسند امور کنار نهاده شده اند که این مسئله باعث شده تا شهرداری در قراردادها و دعاوی حقوقی خود به علت نبود افراد خبره شکست بخورد! نعمتی تصریح کرد که مدیریت موفق در گرو همکاری و همیاری با دیگر مسئولین و نهادها می باشد.

در این جلسه همچنین شاهین علیزاده دیگر عضو شورا نیز نارضایتی و انتقادات تند خویش را از عملکرد شهردار مطرح ساخت. وی نیز از تصمیمات به اجرا در نیامده شورا گفت و همانند رئیس شورا از عدم ارائه گزارش کار توسط شهردار برغم تذکرات بسیار شاکی بود.
به عقیده وی جای نیروی انسانی کارآمد که رکن اساسی هر سازمان موفقی به شمار می رود در روند سیاست های جاری شهرداری فومن خالی است!
به گفته وی حب و بغض های شخصی، افراد کارشناس شهرداری را به انزوا و حاشیه فرو برده است و اشخاصی که از هیچگونه مهارت و دانشی برخوردار نیستند با چرب زبانی و ارادت ورزی بر مسند امور گمارده شده اند که همین موضوع سبب وارد آمدن آسیب و ضرر و زیان بسیار به شهرداری شده است. علیزاده تاکید می کرد که:” کار به نقطه باریکی رسیده است، مسایل پیچیده شده و سکوت کردن در این زمان که با تضییع حقوق بیت المال همراه است، جایز نیست! با این رویه که افراد چاپلوس در مسند امور جایگزین شده اند، آسیب جدی به شهر خواهد رسید.”

علیزاده در بخش پایانی سخنانش خطاب به غلام نیا گوشزد کرد که از تبعیض و دوگانه کاری در رابطه با شهروندان بپرهیزد و با تصریح اینکه مشورت آدمی را کوچک نمی کند، اطمینان می داد که شورا، شهردار را به بیراهه نخواهد راند!

انتقادات شدت گرفته از شهردار مطلعین را به یاد روزهای انتخاب وی می اندازد که از یکسو بعضی از اعضای شورا گزینش شهردار از میان شورا را موجب کارآمدی و هماهنگی هرچه بیشتر آن قلمداد می کردند و از سوی دیگر غلام نیا نیز موکداً اعلام می کرد که بدون اجازه شورا آب هم نخواهد خورد!؛ انتظاری که نگارنده بارها در ارتباط با غیر منطقی بودن و نشدنی بودن آن سخن گفته است.

به هر صورت فارغ از مساله پاسخگویی و مسئولیت پذیری اعضای شورا در قبال شهردار منتخب خود، باید پرسید که به جای انتقادات مکرر شده و توصیه و نصیحت، بهتر نیست که اعضای شورا از راهکارهای بازدارنده و اختیارات قانونی خود در رابطه با آنچه که سوء مدیریت شهردار اعلام می کنند و بهینه ساختن تصمیمات و سیاست های آن استفاده نمایند؟

اکبر نوری