راه سوم: اخیرا آقای زیباکلام فرموده اند اگر جای “نوبخت ” و “کرباسیان” ؛”کینز “و”ریکاردو” و “آدام اسمیت ” هم بیایند چیزی عوض نمی شود.

آنچه استاد سخن علوم سیاسی بدان توجه نکرده اند آن است که اگر کینز و ریکاردو و آدام اسمیتِ بعضی ها بر سرکار بیاید وضع برای آن بعضی ها عوض می شود.

آن بعضی هایی که زنجیره ای گسترده از عوامل خود را در تمامی بنگاه های اقتصادی دولتی و نیمه دولتی گسترانده اند و در هر دولتی ولو دولت مهرورز به اندازه یک بانک خصوصی یا موسسه مالی اعتباری با نام مقدس جای پای خود را در بهره بردن از رانت های اقتصاد دولتی سفت میکنند  و هم زمان موضع روشنفکرانه و لیبرالی بازار آزاد را می گیرند.

“گرامیانی “که “کارگزارانشان “به بازار خودرو و مس و سنگ آهن و پتروشیمی علاقه ای وافر دارند.

در پنج سال اخیر هم جامه اصلاح طلبی بر تن کرده اند و هر از چند گاهی مرثیه حصر می سرایند اما تا کنون یکبار هم مانیفست انسان مسلمان موسوی را نخوانده اند!! اصلا می دانند اگر میر حسین بر مسند کشور بود دور با اقتصاد دانان بقول آنها نهادگرا مثل نوبخت بود یا لیبرالهای معتقد به بازار آزاد؟ فراتر از آن اصلا جز منافع شخصی خود و اطرافیانشان به چیز دیگری اعتقاد دارند ؟؟ منافعی که یک روز آنها را اصلاح طلب می کند و یک روز بست نشین درب بیوت تا نظری به آنان افکنده شود!!!

روحانی باید خانه تکانی بکند ،او باید به اندازه کلامش جسور باشد و نگران ابن الوقت هایی که اجاره دار روزنامه های تیتر ساز هستند نباشد. روحانی لازم است آنچه را بدان اعتقاد دارد انجام بدهد و سهم خواهان فرصت طلب که جز به منافع شخصی خود نمی اندیشند را به حال خود واگذارد با شفافیت  در رسانه ها افشا کند.

البته بسیار سخت است برای رئیس جمهوری که نه شبکه رسانه ای گسترده ای دارد و نه شبکه فعالین اقتصادی وفادار صاحب بنگاههای بزرگ اقتصادی خصولتی!!

روحانی امروز از هر روزی تنهاتر است و می خواهند با زدن نزدیک ترین یارانش تبدیل به تنها ترین رئیس جمهور شود.