راه سوم: … روزی در یکی از سفرهای معاون رییس جمهوری به استان خودش،دکتر “محمد باقر نوبخت”در جلسه ای از جلسات رسمی استانداری گیلان حضور داشت.”کلانتری”هم بود.بعدش که هم “جعفر زاده”در باره ی موضوعی حرف می زند و هم “نوبخت”،رییس سازمان محیط زیست – که کم هم بدیهه گو نیست- به شوخی می گوید:”….بالآخره از حرف دو تا رشتی(منظور نوبخت و جعفرزاده) دریافت روشنی نداشتیم.”(تقریبا چنین مضمونی).

وضعیت نشستن اینان طوری بوده که نوبخت و جعفر زاده یک سمت کلانتری بوده اند.دکتر نوبخت هم می گوید:معلوم است وقتی کلام از فیلتر یک ترک بگذرد چه سرنوشتی خواهد داشت!

***

اکنون که گفته می شود “حسن روحانی”، کناره گیری “محمدباقر نوبخت” را از سخنگویی دولت پذیرفته،نامهایی برای جانشینی خوشخوترین سخنگوی رسمی حاکمیت – تاکنون – شنیده می شود که در حقیقت واجد ابتدایی ترین لوازم این مسند نیستند. تمام گفت و شنفت مگو و بگو ی یک دولت را در هم آمیختن و آنگاه آن را از صافی دو صد باید و نباید و “مصلحت”گذاراندن، امکانات و توانایی هایی را می خواهد که در وهله ی نخست “شخصی”ست.یعنی خود طرف باید صاحب “انرژی”لازم برای ایفای این نقش باشد و جایگاه و مسند در این باره یاری اش نمی کنند.چون این “خود”اوست که به جایگاه”هویت”می دهد نه برعکس.

همان گونه که “عطا مهاجرانی” – اگر چه با ساخت و سوخت و ساز وی توافقی ندارم – هویت سخنگویی در دولت ج.ا.ا را پی نهاد،”محمد باقر نوبخت” هم ،با توانایی ها و علمش در حوزه های مختلف و نیز ادبباتش،”تراز”ی را در این جایگاه جا انداخت که گمان نمی رود در هیچ یک از مردان درون حاکمیت کسی واجد این لوازم باشد تا بتواند – حتا – به استانداردهایی که او به جا نهاد نزدیک شود.تنها به سه ویژگی: “گستره ی واژگانی”،”بدیهه گویی”و”طنازی” در کلام نوبخت اگر نگاه کنیم،آنها کسی را در دولت ندارند که به گرد پای مرد گیلانی برسد.سرعت انتقال،حافظه ی شگفت انگیز،دانسته های وسیع و عمیق در حوزه های:فلسفه،ادبیات ،عرفان، سیاست، اقتصاد، و……بماند.

این که آقای فلان و آقای بهمان،در باره ی موضوعاتی که در دولت طرح می شود،دریافت های “اجمالی”داشته باشند و بخواهند با دانش”اجمالی”پاسخگوی خبرنگارانی باشند که برخی شان در سیاست همپای وزیرند و در شخصیت یک پا “فیلسوف” و در انبان یک عالمه اطلاعات روزآمد دارند……،نه! نشد دارد! چون:

هزار نکته ی باریکتر ز مو این جاست
نه هر که سر بتراشد قلندری داند!

***

اگر چه کنار رفتن “نوبخت” از سخنگویی دولت، بنا به دلایلی که شاید نگفتنش – الآن – بهتر باشد، موجب شادمانی من شده است،اما نگرانی رییس دولت جمهوری اسلامی را به خاطر سه شنبه های بی نوبخت درک می کنم!

علیرضا فکوری