راه سوم/ غلامعلي دهقان: شرايط امروزجامعه ايراني بيش ازگذشته به وفاق ملي آحادملت وهمگرايي نخبگان سياسي نيازدارد. بخصوص کساني که سال هايي نه چندان دور با درک درست از وضعيت جامعه با مطالبه حداقلي عملاً سبب شکل گيري يک ائتلاف مفيد و ضروري شدند و به اين ترتيب توانستند با عبرت آموزي ازگذشته دولت يازدهم را در سال۱۳۹۲و در ادامه دولت دوازدهم را درسال۱۳۹۶ تشکيل دهند. ائتلاف اعتدال-اصلاح همچنان براي دفاع از دولت حسن روحاني ضروري است. دراين باره نکات زيرقابل توجه است.
    ۱-چه بخواهيم و چه نخواهيم دولت حسن روحاني ازهمان اول مورد تاييد اصلاح طلبان، اعتداليون واصولگرايان معتدل بود. اگر اعتداليون و اصولگرايان معتدل جايگاه مناسبي در نظام تصميم گيري يا به تعبير ديگر پايي در حاکميت داشتند، اصلاحات هم عقبه اجتماعي پرقدرتي را نمايندگي مي کرد و همين باعث شد تا گزينه اعتدالي به پيروزي برسد.
    در حقيقت اصلاحات با درک درست از کنش کانديداهاي گوناگون درسال۹۲مطالبات اصلاح طلبي را در حسن روحاني قوي تر يافت و نتيجه اين انتخاب اصلح را هم پس از پيروزي در انتخابات ديد. ديالکتيک گزينه اعتدالي با جريان اصلاحات سبب شد اصلاحات عضوشوراي مرکزي جامعه روحانيت مبارزتهران را که يکي از تشکل هاي مطرح اصولگرايان بوده به خودنزديک ببيند. روش و تفکر اصلاح طلبان نشان از نوعي پختگي و درک درست از آرايش سياسي کشور داشت. خوشبختانه اين حمايت در انتخابات۹۶ بازهم خودرا نشان داد که نتيجه آن پيروزي دوباره حسن روحاني بود.
    ۲-واقعيت اين است حوادث سال۸۸ و تبعات آن براي جريان اصلاح طلبي سنگين بود. حتي برخي معتقد بودند بعيد است در آرايش سياسي کشور در آينده جايي براي اين جريان باشد.
    اما از آنجا که هر تهديدي اگرخوب مديريت شود تبديل به فرصت مي شود اصلاح طلبان توانستند با آناليزخود درگذشته دوباره به بازي سياست برگردند.
    توفيق آنان از اين جهت بودکه اينان با لهجه و گويش اعتدالي وارد بازي شدند و به همين دليل بودکه نوعي سنخيت فکري و گفتماني با گزينه اعتدالي حسن روحاني پيداکردند.
    ۳-هنوزسالي ازانتخابات ۹۶نگذشته است وسال هايي بيشتر باقيمانده است. اصلاحات چه بخواهد و چه نخواهد همراه با اعتداليون و حتي اصولگرايان معتدل دريک قايق نشسته اند. زمزمه جدايي نه باورکردني است و نه قابل قبول. ممکن است عده اي خود اين زمزمه را باور کنند ولي مردم يک قايق ديده اند و تفاوتي قائل نيستند. همچنان که مردم تمامي جناح هاي نظام راهم اين گونه قضاوت مي کنند. «همه باهم براي ايران» مي بايست شعارهمگان باشد. مراقب باشيم برسرشاخ بن نبريم.