پیامبر اسلام (ص) می فرماید
۞ «بهترین امور، حد وسط و میانه و حالت اعتدال آنها است و باید دوست داشتنی ترین امور در نزد تو، حد وسط و معتدل آنها در حق باشد» (مستدرک الوسائل، ج ۸: ۲۵۵) ۞
Tuesday, 17 September , 2019
امروز : سه شنبه, ۲۶ شهریور , ۱۳۹۸ - 18 محرم 1441
شناسه خبر : 42309
  پرینتخانه » یادداشت تاریخ انتشار : ۲۰ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۴:۲۲ | ارسال توسط :

حکایت هزل سرایی های تصویری علیه رییس جمهور!

سلام برهمراهان شب زنده دار فضای مجازی ! این روزها در فضای مجازی شاهد انتشار کلیپها و فیلمهایی از رییس جمهوری هستیم که برای تدوین ، صدا گذاری و میکس هر کدامشان ، تیمی خاص با اهدافی مشخص ساعتها وقت می گذارند تا در قالب ” هزل ” – که با پیام ” طنز ” […]

حکایت هزل سرایی های تصویری علیه رییس جمهور!

سلام برهمراهان شب زنده دار فضای مجازی !

این روزها در فضای مجازی شاهد انتشار کلیپها و فیلمهایی از رییس جمهوری هستیم که برای تدوین ، صدا گذاری و میکس هر کدامشان ، تیمی خاص با اهدافی مشخص ساعتها وقت می گذارند تا در قالب ” هزل ” – که با پیام ” طنز ” تفاوت معنایی و محتوایی بسیار دارد- تصویری مخدوش از عملکرد رییس جمهوری به مخاطبین و کاربران فضای مجازی القا کنند . در این مجال قصد ورود به نیات و اهداف سازندگان چنین کلیپ هایی را ندارم ، واینکه از چه طیف هایی سیاسی و اجتماعی هستند وسر درکدام آبشخور دارند.این بماند برای مجالی دیگر !

در این اوضاع حاکم بر معیشت مردم، که انتقاد منصفانه واعتراض به حق مردم، با خرده گیری و سیاه نمایی و نق زدنهای آگاهانه ی برخی از جنس ” خاص ” با هم در آمیخته وهمنوا می شوند ، گاهی سکوت به مثابه تایید و همراهی با یاوه بافان و همداستانی با سازندگان چنین شبنامه های تصویری سخیف و بی مایه خواهد بود . گرچه عِرض خود می برند و وقت ما را نیز تباه می کنند .

در مورد هجمه های اخیر به رییس‌جمهوری و دولتمردانش، اگر با درایت و دقت بیشتر، نگاهی هر چند کوتاه به علل وضعیت موجود کشور داشته باشیم، به یک واقعیت انکار ناپذیر دیگری دست خواهیم یافت که دکتر روحانی هم- مانند سایر انسان ها- مصون از سهو و خطا نیست . می توان ساعتها و روزها نشست و در سخنرانیهای وی جستجو کرد و جملات و عباراتی که به سهو و یا به مزاح گفته است یافت و ملات طنزی ساخت . می توان در قامت رییس جمهوری، در صدها تصمیم گرفته شده توسط وی و دولتش واکاوی کرد و برخی تصمیماتی که منجر به نتیجه ی مطلوب نشد و دستخوش متغیرهای اجتناب ناگریز شده است ، یافت و با تلفیقی از اعوجاجات بر کوس رسوایی کوبید . چنانچه از این منظر می توان در کارنامه ی پُرنوشته ی همه ی مسئولین خرد و کلان چهل ساله ی کشور دقیق شد و قصور و سهو بسیار یافت.لذا روحانی نیز مبرا نخواهد بود .

روحانی در سفر اخیر خود به گیلان ، پایان پروژه ای را رقم زد که در طول خدمت چند دولت پیشین صرفا حدود ۳۰ درصد از پروژه ی عظیم خط راه آهن تحقق یافته بود که به تنهایی در دولت یازدهم و نیمی از دولت دوازدهم،هفتاد درصد باقیمانده این ابرطرح پایان می یابد و البته خط ریل همدان و کرمانشاه … وده ها پروژه ی زیرساختی را نیز نباید نادیده گرفت.

روحانی سکان اداره ی کشور را در شرایطی به دست گرفت که سالها بود بتُن بیکاری ، تولید در اغما و تورم ، سخت و سرد شده و تحریم ها سایه ی شوم خود را بر سر این مردم افکنده بود.

برجام، گرچه در پی تحقق دو مطالبه و دوهدف اصلی بود – که تماما به اهداف خود نیز رسیده است – ولی در خیمه شب بازیهای میدان سیاست بازان و جدال نامیمون جابجایی قدرت در داخل ، با حیّل و سفسطه گری، آنچنان با مطالبات به حق دیگر مردم در می آمیزند که فراموش کرده ایم برجام درپی اثبات کدامین مطالبه ونفی کدام هدف شومی بوده است؟

برجام بر جهانیان ثابت کرد که تحقیق و استفاده از انرژی هسته ای”حق مسلم ” ملت ایران است؛ که بدان رسید . برجام دیوار بهانه های قطعنامه های شورای امنیت را، که مهیای دمیدن برشیپور جنگی همه جانبه و ویرانگر بر کشور بود، فرو ریخت و مانع از آلام و اثرات مخرب جنگی دیگر بر مردم و منطقه شد .

اما وعده های رونق اقتصادی ، مبادلات تجاری و تعامل با کشورهای منطقه و جهان ، فایلی نو و صفحه ی شطرنج دیگری را می طلبید که زمین بازی ، تدبیر و انسجام و یک صدایی دیگری پیش نیاز آن است؛تدبیری که در اراده و شعارهای روحانی ودولت یازدهم و دوازهم به درستی تعبیه و تبیین شده است . فراموش نکنیم تا قبل از حوادث و اتفاقات دی ماه ۹۶، شاهد ثبات نسبی اقتصاد بازار ، مهار و کاهش تورم افسار گسیخته و دستیابی به تورم یک رقمی ،ثبات در نرخ ارز و قیمت سکه، شفاف سازی در لوایح بودجه و رشد رو به جلوی دیگر موئلفه های اقتصادی بودیم که درراستای شعارهای انتخاباتی دولت یازدهم بود . ولی به راستی چرا ادامه نیافت وبا چه مشکلات و موانعی مواجه شد ؟

چرا فقط به توصیفی از اتفاقات دی ماه ۹۶ بسنده می شود؟ و چرا نسبت به تحلیل ریشه ها و عوامل داخلی آن ، تجاهل و تغافل می شود ؟

آیا سنگ اندازیها و چاله کندنهای خودیهای دوست نما را در داخل،آن هم از آغازین روزهای تشکیل دولت یازدهم، که همصدا با تمامیت خواهی های کشورهای قلدر و دشمنان خارجی ملت و کشور،به طرز غیر قابل باوری، در جهت زمینگیر کردن دولت روحانی همدست شده بودند منکریم؟

آیا “ترامپ” و “نتانیاهو”، غیر از حرف “عباسی” ها و”رسایی” ها و “کریمی قدوسی” ها و…را تکرار کرده و به زبان می آورند؟

آیا قبول نداریم که اذهان فریب خورده ی “جامعه ی جهانی ” – که مدام تحت تاثیر پروپاگاندای رسانه های غربی هستند – ایران و ایرانی را تروریست خطاب می کردند؟ امروز اما،با وجود مفاد همان برجام – که تنها انتخاب ما بود _ با دستاوردهای دیپلماسی مقتدرانه ی نظام و مدبرانه ی همین دولت روحانی ،درمقابل زیادی خواهی های ترامپ و اسراییل و جهالت های حاکمان عربستان، مقاومت و ایستادگی می کند؟

همصدایی و گوش به فرمان بودن اکثر کشورهای اروپایی به تصمیمات کاخ سفید قبل از برجام و تشتت آرا و فاصله گرفتن اروپا و حتی برخی کشورهای مدعی دوستی با ایران از مشی آمریکا( پس از برجام) را – که دستاورد دولت روحانی است – فراموش کرده ایم ؟

آیا حضور افراطیون انقلابی نما و صاحبان منفعت طلب موسسه ها و صندوقهای قرض الحسنه را که در دولت احمدی نژاد قارچ گونه مجوز تاسیس می گرفتند تا نبض بازار پولی و مالی کشور را دردستان ناپاک خود بگیرند تا در مقابل دولت ناهمگون با تمنیات خود برای التهاب افکنی در بازار کسب و کار و رشد بی منطق نرخ دلار و … نقش آفرینی مخرب کنند ، می توان نادیده گرفت و انکار کرد ؟

آیا می توان نقش تصمیمات عوامفریبانه ی معجزه ی هزاره ی سوم را ،که به منحرف شدن قطار عقلانیت، اداره ی کشور از ریل اصلی خارج شد و بسیاری از مردم را، خواسته و ناخواسته وارد پیست سودجویی و منفعت طلبی کرد ، فراموش کرد ؟

آیا انتظار توان عبور از پیچ منفعت طلبی ها و مبارزه با رجحان منافع باندی و جریانی بر منافع ملی و توان کوک دوباره ی ساز گوشخراش تریبونهای نامتوازن و موازی با صدای دولت برآمده از آرای اکثریت ملت ، تنها از دولت روحانی ، منصفانه و عقلانی خواهد بود ؟

اکنون از روحانی چه معجزه ای می توان انتظار داشت ؟ وقتی با همه ی فشارها و مضایق مالی افتتاح پروژه هزارو پانصد میلیارد تومانی راه آهن را به ماکتی تشبیه می کنند و در کوچک و بی اهمیت جلوه دادن آن به هر ترفندی تمسک می جویند ، چه پاسخی باید داد ؟

آری ، نادیده گرفتن مشکلات و کتمان قفلهای پیش پای مردم ، حتما تغافلی از سرجهل است که بی ثمر خواهد بود . ولی سوال این است: منصفانه بگوییم که باز نشدن همه ی قفلها از ناکارآمدی کلید نافرجام روحانیست یا ریشه ها و علل دیگری دارد که باید اصلاح و بازنگری شوند ؟

راه سوم: انتشار یادداشت های دریافتی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود

نویسنده : کریم یونس آبادی | منبع خبر : خط اعتدال
کلید واژه ها
به اشتراک بگذارید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.